Filmposter – Charro!

De film Charro! (1969) neemt een volstrekt unieke en ietwat bittere plek in binnen de filmografie van Elvis Presley. Het project was bedoeld als zijn grote doorbraak naar volwassen, serieus acteerwerk, maar werd in de praktijk een teleurstelling waar hij contractueel aan vastzat. Hier is het complete, onthullende
achtergrondverhaal van Elvis zijn 29e film.

                   
. Elvis Presley                        Colonel Tom Parker

1. De Artistieke Crisis van Elvis Presley

In de late jaren 60 bevond Elvis Presley zich in een diepe artistieke crisis. Sinds zijn ontslag uit het leger in 1960 had zijn manager, Colonel Tom Parker, hem in een strak format gedwongen. Elvis moest de ene na de andere muzikale komedie maken. De blauwdruk was telkens hetzelfde: Elvis speelde een sympathieke held, omringd door mooie vrouwen, raakte verwikkeld in lichte misverstanden en
zong tussendoor zo’n tien oppervlakkige liedjes.

                   
.            Clambake                                  Double Trouble                       Paradise, Hawaiian Style

Films zoals Clambake, Double Trouble en Paradise, Hawaiian Style brachten geld in het laatje, maar
beschadigden Elvis’ reputatie als gerespecteerd kunstenaar. Terwijl de filmwereld transformeerde door het New Hollywood-tijdperk (met rauwe, realistische films zoals Bonnie and Clyde en The Graduate), leken de films van Elvis hopeloos verouderd. Elvis was gefrustreerd, depressief en hunkerde naar rollen met
dramatische diepgang, vergelijkbaar met het werk van zijn idolen Marlon Brando en James Dean.

                   
Marlon Brando                                 James Dean

Elvis wilde dolgraag bewijzen dat hij een serieuze, dramatische acteur was. Rond 1968 kwam hij in contact met schrijver, producent en regisseur Charles Marquis Warren. Warren had de rechten van het boek Come Hell, Come Sundown van Harry Whittington in handen. Dit was een grimmig, volwassen westerndrama over een ex-bendeleider die het rechte pad probeerde te kiezen.

                   
Charles Marquis Warren                  Harry Whittington     .

Charles Marquis Warren, een veteraan binnen het western-genre die zijn sporen had verdiend met
TV-series zoals Gunsmoke en Rawhide. Warren wilde een film maken die aansloot bij de populariteit van de ‘spaghettiwesterns’ van Sergio Leone, die destijds de bioscoop domineerden. Samen met Harry Caplan
produceerde Charles Marquis Warren de film Charro!

Harry Caplan

2. De Belofte van een Rauwe Western

Het oorspronkelijke script van Charro! was duister, gewelddadig en volwassen. Het personage Jess Wade was een getergde ex-outlaw die door zijn oude bende werd beschuldigd van de diefstal van een historisch Mexicaans kanon. Het script bevatte expliciet geweld, morele ambiguïteit en zelfs een scène
met naakt (een bad scène van tegenspeelster Ina Balin).

Elvis Presley & Ina Balin

Oorspronkelijk was de rol van het hoofdpersonage Jess Wade geschreven en bedoeld voor een andere
iconische westernacteur: Clint Eastwood. Eastwood was in die periode bezig door te breken met zijn ‘Man With No Name’-karakters uit de spaghettiwesterns. Toen het project echter in handen kwam van de
productiemaatschappij National General Pictures, werd de focus verlegd. Men zag in Elvis de ideale naam om de film financieel direct tot een succes te maken.

Clint Eastwood

Elvis was laaiend enthousiast. Dit was exact de imagowijziging waar hij naar zocht. Hij stemde ermee in om zijn iconische vetkuif te verruilen voor een ruig, onverzorgd kapsel, en een stoppelbaard te laten staan (iets wat Colonel Parker verafschuwde, omdat het Elvis’ ‘schone’ imago doorbrak).

3. De Grote Teleurstelling: Wijzigingen in het Script

De creatieve vrijheid waar Elvis op hoopte, werd al snel ingeperkt door de bemoeienis van Colonel Tom Parker en de filmstudio National General Pictures. Zij raakten in paniek door de duistere toon van de film. Ze waren bang dat het vaste Elvis-publiek (gezinnen en jonge tienermeisjes) weggestuurd zou worden door een expliciete, gewelddadige film.

Colonel Tom Parker

Zonder medeweten van Elvis werd het script vlak voor de opnames drastisch herschreven. Het expliciete geweld werd eruit gefilterd om een ‘G-rating’ (geschikt voor alle leeftijden) te garanderen. De morele
complexiteit van Jess Wade werd afgezwakt, waardoor hij weer meer op een traditionele, brandschone held leek. De naaktscène en de rauwe, seksuele spanning tussen de personages werden volledig geschrapt.

Toen Elvis op de set in Arizona arriveerde en het definitieve script onder ogen kreeg, was hij diep
teleurgesteld. De film die een Amerikaanse A Fistful of Dollars had moeten worden, was veranderd in een tamme, dertien-in-een-dozijn Hollywood-western. Desondanks hield Elvis zich professioneel aan zijn
contract en besloot hij er het beste van te maken.

4. De Productie en het ‘Nieuwe Uiterlijk’

De opnames begonnen in juli 1968 op de Apacheland Movie Ranch en in de Old Tucson Studios in Arizona. Deze studio’s stonden bekend om hun decors van de Wilde Westen-stijl en werden in die tijd veelvuldig
gebruikt voor westerns. De cameraman, Ellsworth Fredericks, probeerde met zijn cinematografie de
stoffige landschappen een realistische en ruwe charme mee te geven, om zo de westernsfeer kracht bij te zetten. De hitte was slopend, maar Elvis genoot van de fysieke uitdagingen. Hij deed veel van zijn stunts zelf, waaronder scènes waarin hij paardreed en vocht in het stof.

Ellsworth Fredericks

Het meest besproken aspect van de productie was Elvis’ uiterlijk. De baard gaf hem een ongebruikelijk hard en volwassen uiterlijk. De grimeurs moesten zijn baard dagelijks bijwerken met speciale mascara om de kleur consistent donker te houden onder de felle woestijnzon. Elvis zelf vond de baard aanvankelijk niet prettig zitten, maar hij hield vol om het personage geloofwaardiger te maken. Elvis droeg gedurende de hele film dezelfde vuile, zwart lederen outfit en een versleten hoed. Dit was een bewuste knipoog naar het ‘Man With No Name’-personage van Clint Eastwood.

Elvis met Baard en Snor op de set van Charro!

Zijn tegenspeelster, Ina Balin, prees Elvis later om zijn discipline op de set. In tegenstelling tot eerdere
producties, waar Elvis zich vaak omringde met zijn luidruchtige vriendengroep (The Memphis Mafia) en grappen uithaalde, was hij tijdens de opnames van Charro! opgetrokken in zijn
eigen wereld, gefocust op zijn acteerwerk.

Elvis Presley & The Memphis Mafia

5. De Paradox van de Muziek

Hoewel Elvis standvastig bleef in zijn besluit om in de film niet te zingen, eiste de studio toch een muzikaal component voor marketingdoeleinden. Elvis stemde ermee in om de titelsong “Charro!” op te nemen, dat te horen is tijdens de begin credits. Op 15 oktober 1968 werden twee liedjes opgenomen in de
Samuel Goldwyn Studio in Hollywood, California, namelijk de titelsong en het nummer
“Let’s forget about the stars”, dat niet in de film is gebruikt.

                   
Hugo Montenegro                  Billy Strange                          Mac Davis         .

Het nummer “Charro!” had een episch, Mexicaans getint arrangement met bombastische
koperblazers en strijkers, die werden verzorgd door dirigent Hugo Montenegro. Het nummer zelf
werd geschreven door Billy Strange en Mac Davis en werd later uitgebracht als B-kant van zijn hit
“Memories”. Elvis zong het nummer met veel kracht in, maar het contrast tussen de energieke
titelsong en de zwijgzame, norse Jess Wade in de film was groot.

6. Het verhaal van Charro!

De Hoofdrolspelers

Elvis             Ina              Victor       Barbara        Solomon        Lynn      James B.      Paul 
  Presley         Balin           French        Werle          Sturges        Kellogg     Sikking     Brinegar

De film speelt zich af op de grens van de Verenigde Staten en Mexico in het woeste landschap van Arizona. Het verhaal volgt Jess Wade (gespeeld door Elvis Presley), een voormalige revolverheld die probeert zijn
criminele verleden achter zich te laten. Hij wordt echter naar Mexico gelokt door een oude
bekende, Tracy Winters (gespeeld door Ina Balin).

Eenmaal aangekomen in de saloon blijkt het een valstrik te zijn van zijn oude bende, de meedogenloze
outlaws onder leiding van Vince Hackett (gespeeld door Victor French, bekend van de TV serie The Little House on the Prairie). Hackett is van plan om een klein grensstadje te terroriseren. Om de stad onder de duim te houden, heeft de bende een gouden kanon gestolen dat ooit toebehoorde aan keizer Maximiliaan. Ze gebruiken dit kanon als chantage- en dreigmiddel om een losgeld van de stad te eisen.

Vince Hackett wil Jess Wade in de val lokken en hem de schuld geven van de diefstal van het kanon. Om dit geloofwaardig te maken bij de autoriteiten, mishandelt Hackett Jess en brandt hij met een gloeiend hete vee markeerstempel een litteken in zijn nek. Jess weet echter te ontsnappen, temt een wild paard in de woestijn en zint op gerechtigheid. Hij keert terug naar het stadje, sluit zich in eerste instantie niet direct aan bij de bende, maar probeert juist te voorkomen dat de bende het stadje verwoest en onschuldigen
vermoordt. Na een reeks confrontaties, waarbij de broer van Hackett, Billy Roy (gespeeld door Solomon Sturges) om het leven komt, weet Jess de bende te verslaan. Uiteindelijk wint hij
het respect van de bewoners én Tracy terug.

7. De Release en Ontvangst

Toen Charro! op 12 maart 1969 werd uitgebracht, pakten de distributeurs het anders aan dan bij eerdere Elvis-films. In plaats van een landelijke release in de hele Verenigde Staten, kozen ze voor een zogenaamde ‘pre-release’ in driehonderd bioscopen in de Zuidwestelijke staten. Dit gebied stond bekend om zijn
affiniteit met westerns. Pas later in het jaar werd de film in de rest van het land vertoond.

De timing  van de première was ongelukkig. Slechts een paar maanden daarvoor, in december 1968, was Elvis zijn legendarische ’68 Comeback Special op televisie uitgezonden. Die special had hem wereldwijd her gedefinieerd als een gevaarlijke, vitale en hypermoderne rock-‘n-roll-koning in strak zwart leer. Het
bioscooppubliek dat in het voorjaar van 1969 naar Charro! ging kijken, verwachtte
diezelfde hernieuwde energie. In plaats daarvan kregen ze een trage, pratende
western waarin Elvis er vermoeid en ongewassen uitzag.

’68 Comeback Special

Recensenten prezen Elvis weliswaar omdat hij eindelijk iets anders probeerde en lieten weten dat zijn
acteerprestaties solide waren. De film zelf werd echter neergesabeld als saai, slecht gemonteerd en
clichématig. Fans waren teleurgesteld door het gebrek aan actie en het totale gebrek aan muziek. De film bracht uiteindelijk wel zijn budget op, maar het was absoluut geen
kassasucces in vergelijking met Elvis’ vroege successen.

8. De Conclusie

Voor Elvis Presley was Charro! de definitieve bevestiging van een bittere realiteit: Hollywood zou hem nooit serieus nemen als acteur. Het mislukken van het project brak zijn ambitie om een serieuze filmcarrière na te jagen. Na Charro! maakte hij nog slechts twee contractuele speelfilms (The Trouble with Girls en Change of Habit), waarin hij ongemotiveerd terugkeerde naar het oude, veilige format. Uiteindelijk besloot The King de filmindustrie in Hollywood grotendeels de rug toe te keren om zich weer volledig te focussen op zijn
muzikale carrière, wat resulteerde in zijn legendarische concertreeksen in Las Vegas.

                   
The Trouble with Girls                       Change of Habit      .

9. Aantal weetjes over de film

– De film heeft diverse werktitels gehad, onder andere Jack Valentine, Johnny Hang
en Come Hell or Come Sundown.

– De titel van de film Charro!, wat in het Mexicaans “ruiter” of “cowboy” betekent.

– Actrice Lynn Kellogg maakte in deze film haar debuut, ze speelde de rol van Marcie.
Voordat ze deze rol aannam speelde ze op Broadway in de musical “Hair”.

Elvis Presley & Lynn Kellogg

– De film werd opgenomen in Arizona, in de Apacheland Movie Ranch en de Old Tucson Studios. De
‘Elvis-kapel’ die speciaal voor deze film werd gebouwd, was een van de weinige gebouwen die
in 1969 de grote brand op de filmranch overleefde.

– Elvis kreeg op de laatste filmdag ontzettend last van een amandelontsteking.

– De stand-in voor deze film voor Elvis was Memphis Mafia lid Jerry Schilling, omdat zijn postuur
hetzelfde was als die van Elvis en dus hoefde er geen dubbele kleding gemaakt te worden. En Memphis Mafia lid Charlie Hodge speelde een figurantenrol in Charro! In de film is hij te
zien als een Mexicaanse boer (peon). Hoewel zijn rol erg klein is en niet eens op de
aftiteling (uncredited) staat, was hij er wel degelijk bij betrokken.

                   
Jerry Schilling                                Charlie Hodge   .

– Elvis kreeg voor zijn rol Jess Wade een bedrag van: 850,000 dollar.

– Voor de promotie van de film werden er door het hele land “Charro!-Girl” wedstrijden georganiseerd.

10. Merchandise en Memorabilia

De merchandise en memorabilia rondom de film Charro! zijn uniek binnen de Elvis-verzamelwereld.
Dit komt doordat de film sterk afwijkt van zijn gebruikelijke muzikale komedies: Elvis zingt niet
op het scherm en draagt een baard. Hierdoor heeft de verzamelwaar een opvallend rauwe,
serieuze en vintage western-uitstraling.

Originele Bioscoopmemorabilia (1969)

Omdat de film destijds geen gigantisch kassucces was, zijn originele promotiematerialen uit 1969 schaars en geliefd onder serieuze verzamelaars.

– Bioscoopposters: De originele Amerikaanse posters en de Britse UK Quad posters tonen een ruige Elvis met een geweer. Ze brengen op veilingen honderden euro’s op.

– Lobby Cards en Persmappen: Sets met originele film stills en theater-persmappen (press books) gaven destijds een overzicht van de beschikbare promotie-accessoires voor bioscoopeigenaren.

– Boek: Er is in 1969 een officiële pocketboek van de film geschreven door Harry Whittington,
herkenbaar aan de filmcover.

Screen-Worn Props en Kostuums

Fysieke items die daadwerkelijk tijdens de opnames in Arizona zijn gebruikt, behoren
tot de absolute topstukken.

– Het legendarische Charro!-overhemd: Een origineel door Elvis gedragen tan-kleurig westernhemd
(gemaakt door Western Costumes) is op een veiling van Heritage Auctions verkocht voor maar liefst $6.250. Dit specifieke hemd werd later overigens groen geverfd voor een andere film.

Elvis met het bewuste overhemd aan in de film

Moderne Replica’s

– Kleding en Replica’s: Via verschillende platforms worden er op maat gemaakte Charro! cowboyhoeden en speciale T-shirts met de filmprint verkocht.

Replica Cowboyhoed die Elvis draagt in Charro!

11. Overige

– In 2006 bracht JAT Productions een boek en CD met 6 tracks uit onder de
titel Elvis Presley as The one that Called Charro!

BOEK                                                          CD       .
                   
JAT Productions – Elvis Presley as The one that Called Charro! (2006)

12. Tot Slot

Vandaag de dag heeft Charro! onder Elvis-fans en western-liefhebbers een cultstatus bereikt. De film wordt gewaardeerd om wat het had kunnen zijn. Het blijft een fascinerend document van een superster die
wanhopig probeerde te ontsnappen aan zijn eigen gouden kooi, gevangen tussen zijn eigen artistieke
ambities en de commerciële belangen van zijn management.

.