
Filmposter – Paradise, Hawaiian Style
Paradise, Hawaiian Style (1966) is de 21e speelfilm van Elvis Presley en staat bekend als de derde en laatste film die hij in Hawaii opnam. De film, geproduceerd door Hal B. Wallis, werd in de zomer van 1965
opgenomen en werd uitgebracht in een periode waarin de “Elvis-formule” – een luchtige
musicalkomedie met prachtige locaties – begon te wankelen, maar nog steeds winstgevend was.
Hier is het uitgebreide achtergrondverhaal achter deze kleurrijke, maar volgens velen formulematige film.
1. De Context: Terug naar het Paradijs
Na het enorme succes van Blue Hawaii (1961) en Girls! Girls! Girls! (1962) wilden Paramount Pictures en
manager Colonel Tom Parker de formule herhalen om de dalende populariteit van Elvis’ films tegen te gaan. Paradise, Hawaiian Style was bedoeld als een “recept” voor succes: Elvis, een tropische setting, mooie
vrouwen, en tal van muzikale nummers.

Filmposter – Blue Hawaii Filmposter – Girls! Girls! Girls! Colonel Tom Parker .
De film werd tussen 7 augustus 1965 en 1 september 1965 in Hawaii opgenomen, met name op het eiland Kauai, inclusief het beroemde Coco Palms Resort (helaas werd dit resort in 1992 verwoest door orkaan Iniki) en de Hanalei Plantation. Extra opnames vonden plaats op Maui en Oahu,
met name bij het Polynesian Cultural Center.
Tijdens de productie stond de film bekend onder verschillende werktitels, waaronder Hawaiian Paradise en Polynesian Holiday, voordat het uiteindelijk Paradise, Hawaiian Style werd.
2. Het Verhaal (Plot)
Elvis speelt de rol van Rick Richards, een helikopterpiloot die na een ontslag bij een grote
luchtvaartmaatschappij – vanwege zijn onweerstaanbaarheid voor vrouwelijke
stewardessen – terugkeert naar zijn thuisbasis: Hawaii.
De Hoofdrolspelers

Elvis Suzanna James Donna Marianna Irene Linda Jan
Presley Leigh Shigeta Butterworth Hill Tsu Wong Shepard
Rick wil een eigen helikoptercharterbedrijf opzetten met zijn vriend Danny Kohana (gespeeld door James Shigeta). Om klanten te werven, charmeert Rick talloze lokale vrouwen die in de toeristenindustrie werken, wat leidt tot de nodige romantische verwikkelingen.
De plannen lopen stroef wanneer Rick’s roekeloze vliegstijl ertoe leidt dat zijn vliegbrevet tijdelijk wordt
geschorst door de Federal Aviation Agency (FAA). Ondanks dit verbod moet Rick zijn brevet riskeren om zijn vriend Danny en diens dochter (gespeeld door kindsterretje Donna Butterworth) te redden, die gestrand zijn op een onbewoond eiland.
3. Productie en Achtergronddetails
De film werd geregisseerd door Michael D. Moore, die voorheen assistent-regisseur was bij zes andere
Elvis-films. Het scenario werd geschreven door het duo Allan Weiss en Anthony Lawrence. Hal B. Wallis
produceerde de film, en Colonel Tom Parker stond op de loonlijst als technisch adviseur.

Michael D. Moore Allan Weiss Anthony Lawrence Hal B. Wallis Colonel Tom Parker
Volgens verhalen was Elvis in deze periode minder enthousiast over de kwaliteit van zijn films. Hij voelde zich gevangen in een cyclus van oppervlakkige musicals en verlangde naar serieuzere acteerrollen.
Ondanks zijn frustraties bleef hij, volgens de crew, uiterst professioneel en meewerkend op de set.
Donna Butterworth, die de dochter van Danny speelde, stal in sommige scènes de show en had een goede chemie met Elvis. Ze zong een duet met Elvis, namelijk “Queenie Wahine’s Papaya”. Suzanna Leigh speelde de vrouwelijke hoofdrol, Judy “Friday” Hudson, en Marianna Hill speelde Lani Kaimana.

Elvis Presley & Donna Butterworth
De vliegscènes werden deels opgenomen op Kauai en in Californië (Torrance Airport). In de film is een
opmerkelijke scène te zien waarin Elvis een helikopter bestuurt met een aantal honden aan boord,
wat destijds als één van de grappigste momenten werd beschouwd.
4. Muziek in de Film

Soundtrack – Paradise, Hawaiian Style
De soundtrack van Paradise, Hawaiian Style wordt algemeen beschouwd als één van de zwakkere in de
Elvis-canon. Het bevat 10 nummers, die werden op genomen op 26 en 27 juni 1965, en op: 2 augustus 1965 in de Radio Recorders Studio in Hollywood onder leiding van Joseph J. Lilley. Elvis nam 10 nummers op voor de film, maar er werden maar 9 gebruikt. Het nummer: “Sand Castles” was uit de film geknipt,
maar belandde wel op de soundtrack als opvulling.

Joseph J. Lilley
Opvallend is dat Elvis het nummer “Drums of the Islands” zingt, dat was gebaseerd op een traditioneel lied van het Polynesian Cultural Center.
De soundtrack werd op 10 juni 1966 uitgebracht, en belande op nummer 15 in de Amerikaanse hitlijsten.
5. Ontvangst
Paradise, Hawaiian Style ging in première op 9 juni 1966 in Memphis. De film bracht ongeveer $2,5 miljoen op, waarmee het de best presterende film van Elvis in 1966 was. Echter, dit was slechts goed voor de 39e of 40e plaats op de ranglijst van Variety’s meest succesvolle films van het jaar, wat aangaf dat de populariteit van de formule begon af te nemen.
Critici waren niet mals en vergeleken de film met de matige B-films uit de jaren 30. Fans waardeerden
echter de mooie beelden van Hawaii en de charismatische aanwezigheid van Elvis.
6. Aantal weetjes over de film
– De rol van “Judy Hudson”, was als eerste aangeboden aan zangeres Petula Clark,
maar zij bedankte voor de eer.

Petula Clark
– Tijdens de opnames in Hawaii in augustus 1965 bezocht zanger Tom Jones de set,
waarna een hechte vriendschap ontstond. Ook vonden er in die periode ontmoetingen
plaats met Peter Noone van Herman’s Hermits.

Tom Jones & Elvis Presley Peter Noone & Elvis Presley
– Tijdens de filmperiode op Hawaï bracht Elvis een emotioneel bezoek aan het USS Arizona Memorial. Hij legde een krans van 1.177 anjers neer, één voor elke gesneuvelde marinier. Elvis had in 1961 met een
benefietconcert geholpen om het geld voor dit monument in te zamelen.
– Op 27 augustus 1965, vlak na de opnames in Hawaii, ontmoetten The Beatles Elvis in zijn huis in Bel Air.

The Beatles
– Nadat deze film was voltooid, hield de 10-jarige actrice Donna Butterworth het voor gezien
en ging ze verder als zangeres. Ze overleed op 6 maart 2018 op 62-jarige leeftijd in een
ziekenhuis op Hawaii, na een langdurig ziekbed.

Donna Butterworth
– Memphis Mafia leden Red West en Jerry Schilling spelen een figurantenrol in deze film.
– Elvis verdiende een aanzienlijk bedrag van $1 miljoen aan salaris plus 50% van de winst,
wat zijn totale inkomen voor deze film op ongeveer $2,25 miljoen bracht.
7. Merchandise en Memorabilia
Voor de echte Elvis-verzamelaar is de film Paradise, Hawaiian Style een bron van diverse merchandise en zeldzame memorabilia. Omdat dit de 21e film van “The King” was en zich afspeelde in de tropische sferen van Hawaï, is veel van het materiaal kleurrijk en zomers.
Filmhuis-memorabilia
– Filmposters: De originele posters uit 1966 variëren van standaard Amerikaanse formaten tot de grote Franse “Grande” posters met kleurrijke illustraties van Elvis met reusachtig houten bestek.
– Lobby Cards & Persfoto’s: Originele zwart-wit promotiefoto’s en sets met lobby cards (kleurenfoto’s met filmscènes) worden regelmatig verhandeld op diverse platforms.
– Key Book Stills: Dit zijn zeldzamere studio-productiefoto’s die in speciale boeken werden bewaard voor studio-archiefdoeleinden. Exemplaren hiervan duiken soms op bij luxe veilinghuizen zoals Sotheby’s.
Hedendaagse Merchandise
– Vintage Reproducties: Veel posters zijn nu beschikbaar als hoogwaardige
kunstdrukken op canvas of papier.
– Tinnen Borden: Nostalgische metalen borden met de filmafbeelding worden
verkocht als wanddecoratie.
– Gift Sets: Er bestaan speciale cadeau pakketten die de soundtrack combineren met andere memorabilia, gericht op fans van de Hawaïaanse cultuur en Elvis.
8. Overige
– In 2004 bracht het FTD label de soundtrack opnieuw uit met de outtakes.

FTD – Paradise, Hawaiian Style (2004)
– In 2017 bracht een Italiaans label de box-set Paradise, Hawaiian Style uit op 3 CD’s + een boekje.

Box-Set – Paradise, Hawaiian Style (2017)
– In 2026 bracht het FTD label de set The Paradise, Hawaiian Style Sessions uit.

FTD – The Paradise, Hawaiian Style Sessions (2026)
9. Tot Slot
Paradise, Hawaiian Style markeerde het einde van een specifiek tijdperk: de “Elvis in Hawaii”-films. Hoewel hij later nog het iconische Aloha from Hawaii concert (1973) zou geven, was dit de laatste keer dat hij een speelfilm op de eilanden opnam. Het is een film die vooral wordt herinnerd om de tropische sfeer en de nostalgie naar de jaren 60, eerder dan om de diepgang van het verhaal.
.



