Filmposter – Girls! Girls! Girls!
Girls! Girls! Girls! (1962) is een typerende “Elvis-film” uit de jaren 60, geproduceerd in een tijd dat de muziek carrière van Elvis Presley langzaam ondergeschikt raakte aan zijn filmcontracten. Het is de elfde speelfilm van de ‘King of Rock ‘n’ Roll’, uitgebracht in een periode dat zijn manager, de sluwe Colonel Tom Parker, de voorkeur gaf aan goedkope, snel geproduceerde films met een vaste formule: veel zonnige locaties, mooie vrouwen, een flinterdun verhaaltje en een soundtrack die de verkoop moest stimuleren.
Elvis Presley Colonel Tom Parker
Hieronder wordt het achtergrondverhaal van deze productie in detail verteld.
1. De Context: De “Presley Travelogues”
Na zijn militaire diensttijd (1958-1960) was de behoefte van Elvis om serieus te acteren (zoals in King Creole) snel voorbij. Colonel Tom Parker sloot een lucratief contract met Paramount Pictures voor vijf films, met een sterke nadruk op commercieel succes. De formule was simpel: “Boy meets girl, boy loses girl, boy gets girl back, plus 10 tot 12 liedjes”.
De film was oorspronkelijk gepland om zich af te spelen in New Orleans onder de werktitel “Gumbo Ya-Ya” (een Creoolse uitdrukking voor “iedereen praat tegelijk”). Uiteindelijk werd de setting verplaatst naar Hawaii om het succes van Blue Hawaii (1961) te kopiëren, hoewel de naam van de eilandengroep in de film zelf vreemd genoeg nooit wordt genoemd.
Filmposter – Blue Hawaii
Omdat Blue Hawaii een enorme hit was, wilde Parker dat succes herhalen. Girls! Girls! Girls! werd daarom bewust geplaatst in een sfeervolle, exotische omgeving – opnieuw Hawaii – om het publiek een
“escapistische” ervaring te bieden. Elvis zelf begon deze films, waarin hij vaak een zanger/zeiler/autocoureur speelde, gekscherend “Presley Travelogues” te noemen. Hij was minder gelukkig met de creatieve richting, maar de financieel aantrekkelijke contracten van Parker waren bindend.
. Elvis Presley Colonel Tom Parker
2. Productie en Ontwikkeling (1962)
De film, geregisseerd door de ervaren Norman Taurog (die meerdere Elvis-films regisseerde), begon onder een andere naam. De werktitels waren onder meer A Girl in Every Port, Welcome Aboard, en de meest
bekende werknaam: Gumbo Ya-Ya. De film is geschreven door het duo Edward Anhalt en Allan Weiss, en
geproduceerd door Hal B. Wallis (via Hal Wallis Productions voor Paramount).
Norman Taurog Edward Anhalt Allan Weiss Hal B. Wallis .
– Het Verhaal (plot): Het plot draait om Ross Carpenter (gespeeld door Elvis Presley), een arme,
hardwerkende visser in Hawaii die droomt van het kopen van de “Westwind”, een zeilboot die hij samen met zijn vader heeft gebouwd. De boot is echter verkocht aan een rijke, nogal arrogante man,
Wesley Johnson (gespeeld door Jeremy Slate).
– Het Liefdesverhaal: Ross raakt verstrikt in een driehoeksverhouding met twee vrouwen: de stoere,
flamboyante nachtclubzangeres Robin Gantner (gespeeld door Stella Stevens) en de vriendelijke, rijke
Laurel Goodwin (gespeeld door Laurel Goodwin), die zich voordoet als een gewoon meisje om te kijken of hij van haar houdt om wie ze is, en niet om haar geld.
– De Twist: Uiteindelijk koopt Laurel de boot in het geheim voor Ross. Wanneer Ross ontdekt dat zijn “trots” (de boot) is gekocht door een vrouw, raakt hij beledigd en zeilt hij weg. De film eindigt uiteraard met de hereniging van Ross en Laurel.
De Hoofdrolspelers
Elvis Stella Laurel Jeremy Benson Robert
Presley Stevens Goodwin Slate Fong Strauss
3. Opnames op Hawaii en in Hollywood
De productie begon op 26 maart 1962 in de Paramount Studios in Hollywood. In april 1962 reisde de
productiecrew, inclusief Elvis, naar Hawaii voor locatie opnames, onder meer bij de Bumble Bee
Tuna-fabriek en de Ala Wai Yacht Harbor op Oahu.
– Fan-hysterie: Bij zijn aankomst in Hawaii op 7 april 1962 werd Elvis opgewacht
door zo’n 8.000 gillende fans bij het hotel.
– Karate: Tijdens de opnames in het hotel oefende Elvis fanatiek karate, waarbij hij soms 40 planken per avond doorsloeg. Producent Hal Wallis moest hem smeken om het beoefenen van karate te staken tijdens de opnames, uit angst dat hij zijn handen zou breken en de hele productie zou vertragen.
– Tegenslagen: Elvis wilde oorspronkelijk met de boot naar Hawaii reizen, maar door een staking
moest hij vliegen, wat voor vertraging zorgde.
4. Muziek en de Soundtrack
Soundtrack – Girls! Girls! Girls!
De liedjes werden opgenomen op 26, 27 en 28 maart 1962 in de studio Radio Recorders Studio in
Hollywood, onder leiding van Joseph J. Lilley. Er werden maar liefst 16 nummers opgenomen, waar er maar 13 van zijn gebruikt in de film, en op de soundtrack terecht zijn gekomen.
Joseph J. Lilley
De soundtrack van Girls! Girls! Girls! was cruciaal voor het commerciële succes. Het album werd uitgebracht in november 1962 en bereikte de nummer 3-positie in de Amerikaanse hitlijsten.
– “Return to Sender”: Het absolute hoogtepunt van de soundtrack is de hit “Return to Sender”,
geschreven door Otis Blackwell en Winfield Scott. Hoewel het nummer niet specifiek voor de film
was geschreven, hoorde Colonel Parker het potentieel en drong aan op de opname. Het nummer
bereikte de tweede plaats in de Billboard Hot 100.
Single – Return to Sender Otis Blackwell Winfield Scott
– “Girls! Girls! Girls!”: Het nummer “Girls! Girls! Girls!”, dat geschreven is door Jerry Leiber en Mike Stoller, werd in 1961 uitgebracht door de Amerikaanse band The Coasters. In de Amerikaanse hitlijsten deed deze single erg weinig, en bleef op nummer 96 steken. Elvis nam het in 1962 op voor de gelijknamige film. In
België werd Elvis zijn versie als single uitgebracht, en bleef het op nummer 50 steken. In 1965 werd het nogmaals op de plaat gezet, door de Engelse band The Fourmost. Ook zij brachten het uit als single, dat op nummer 33 terecht kwam in de hitlijsten van Engeland.
Jerry Leiber & Mike Stoller The Coasters The Fourmost .
– Overige Liedjes: De film bevat 13 liedjes, waaronder de titelsong “Girls! Girls! Girls!”,
“Song of the Shrimp” en “We’re Comin’ In Loaded“.
5. Ontvangst
Girls! Girls! Girls! ging in première op 31 oktober 1962 in Honolulu en werd op 21 november 1962 in de rest van de Verenigde Staten uitgebracht. De film was een financieel succes: het verdiende ongeveer
$2,6 miljoen aan de kassa en eindigde als de #31 best bezochte film van het jaar.
De critici waren niet mals. Variety noemde de film een afgezaagd verhaal dat volledig leunde op de
populariteit van Elvis. Het werd gezien als een matigere opvolger van Blue Hawaii. Het was de enige film van Elvis die werd genomineerd voor een Golden Globe (Best Motion Picture – Musical, 1963).
6. Leuke weetjes over de film
– In het dorpje Milolii verbeterde de filmploeg de infrastructuur door de enige weg te asfalteren en de
kapotte schoolgenerator te repareren. Voor de bewoners was het een enorme economische stimulans;
gezinnen die normaal $370 per jaar verdienden, kregen nu $15 per dag als figurant.
– Regisseur Norman Taurog had grote moeite om een dode Marlijn van 70-90 kilo te vinden
voor een scène waarin Elvis de vis op een dok trekt. Hij plaatste zelfs oproepen
in lokale sportkolommen om er één te bemachtigen.
Norman Taurog
– De beroemde soulzanger Jackie Wilson was die dag op de set en is zelfs even te zien
in het publiek tijdens de scène van “Return to Sender”.
Jackie Wilson
– Niet iedereen was enthousiast over de film. Co-ster Stella Stevens vond het script aanvankelijk vreselijk en gooide het door de kamer. Ze stemde alleen in met de rol nadat Paramount haar beloofde dat haar
volgende film met de sexy acteur van dat moment, Montgomery Clift zou zijn. Hoewel ze een
nachtclubzangeres speelde, werden haar liedjes in werkelijkheid ingezongen door Gilda Maiken.
Stella Stevens Montgomery Clift Gilda Maiken
– Elvis was vooral ontevreden over het zingen van liedjes tegen zeedieren, zoals in het beruchte
“Song of the Shrimp”. Desondanks leverde de film een van zijn grootste hits op: “Return to Sender”.
Dit nummer was niet specifiek voor de film geschreven, maar Colonel Tom Parker herkende
direct de hit potentie toen hij de demo hoorde.
– Memphis Mafia leden Red West en Charlie Hodge hadden voor dit album het nummer
“We’re gonna have a good time” geschreven. Elvis vond het een goed nummer en ook binnen
het concept van de film passen en had beloofd het nummer op te nemen. Tijdens de opname sessies
werd het nummer alsnog geschrapt en nooit opgenomen.
. Red West Charlie Hodge
– De Amerikaanse Soulzangeres Gerri Granger bracht al snel na het uitbrengen van “Return to Sender” een ‘answer-song’ uit, getiteld “Don’t Want Your Letters”.
Gerri Granger
7. Girls! Girls! Girls! Merchandise en Memorabilia
De merchandise en memorabilia rond de Elvis Presley-film Girls! Girls! Girls! is erg populair
onder verzamelaars, mede dankzij de iconische jaren ’60 Hawaï-sfeer en de bekende
soundtrack met de hit “Return to Sender”.
Originele Film Memorabilia (1962-1963)
– Film Posters: Originele posters zijn zeer gewild. Er zijn verschillende formaten, waaronder de
Amerikaanse ‘One-Sheet’ en de grotere ‘Three-Sheet’ poster, die bekend staat om zijn
levendige, typische jaren ’60-stijl.
– Lobby Cards: Dit zijn sets van 8 foto’s die in de bioscoop hingen om scènes uit de film te tonen. Ze
bevatten vaak afbeeldingen van Elvis met tegenspeelsters Stella Stevens of Laurel Goodwin.
– Souvenir Programma: Een zeldzamer item, vaak uitgegeven door Paramount Pictures,
met foto’s en informatie over de productie.
– Zeldzame Colombiaanse Persing: De Colombiaanse versie van de soundtrack, vaak met een unieke Spaanse titel, wordt beschouwd als een van de meest zeldzame Girls! Girls! Girls! vinylplaten.
Verzamelobjecten
– Foto’s: Originele “movie stills” (publicatiefoto’s) van scènes uit de film, bijvoorbeeld van
Elvis met Laurel Goodwin.
– Pin-ups en Ansichtkaarten: Diverse vintage publicatiekaarten met filmbeelden.
Waar te vinden?
Oude, originele memorabilia worden vaak aangeboden via gespecialiseerde veilinghuizen en platforms
zoals eBay, waar soms zeer zeldzame internationale filmposters (zoals Franse of Australische) opduiken
8. Overige
– In 2007 bracht het FTD label de soundtrack opnieuw uit op CD met de outtakes.
FTD – Girls Girls Girls (2007)
– In 2013 bracht het Play 24-7 label een herdruk van de soundtrack uit zowel op CD als op LP.
Play 24-7 – Girls! Girls! Girls! (2013)
– In 2014 bracht Hoo Doo Records de soundtrack uit op LP samen met de soundtrack van Loving You.
Hoo Doo Records – Girls! Girls! GIrls! / Loving You (2014)
– In 2018 bracht L.M.L.R. de soundtrack uit op een Rode LP.
L.M.L.R. – Girls! Girls! Giels! (2018)
– In 2021 bracht het FTD label de soundtrack opnieuw uit op LP met de outtakes,
in zeer beperkte oplage.
FTD. – Girls! Girls! Giels! (2021)
– In 2023 bracht Not Now Music Label een Electric Blue Vinyl uit van de soundtrack.
Not Now Music – Girls! Girls! Girls! (2023)
9. Tot Slot
De film eindigde als één van de meest succesvolle producties van 1962 en bevestigde voor Hal Wallis dat de muzikale komedie-aanpak de meest winstgevende weg was voor de King of Rock ‘n’ Roll.
Ondanks de kritiek bleef de film populair bij het publiek, mede door de aanstekelijke “Return to Sender”. De film wordt vandaag de dag gezien als een klassiek voorbeeld van de “Elvis-filmformule” uit de vroege jaren 60, een tijdsbeeld waarin de muziek werd gemengd met escapistische verhalen.
.
