Achtergrond Informatie over de film ‘The trouble with girls’


Filmposter – The Trouble With Girls

Het achtergrondverhaal van The Trouble with Girls (and How to Get into It) uit 1969 is een fascinerend
hoofdstuk in de carrière van Elvis Presley. De 30ste film markeert het einde van zijn beruchte
Hollywood-tijdperk, een periode waarin hij aan de lopende band muzikale B-films moest maken, en vormt tevens een brug naar zijn artistieke wederopstanding als podiumartiest.


Elvis Presley

Hieronder volgt het complete verhaal van deze bijzondere productie.

1. De literaire oorsprong en een ambitieus script

In tegenstelling daar de meeste Elvis-films, die puur als formulevehikels werden geschreven rondom een paar liedjes, had The Trouble with Girls een sterke literaire basis. De film is gebaseerd op de roman
Chautauqua uit 1960, geschreven door Day Keene en Dwight Vincent Babcock.

                   
        Day Keene                  Dwight Vincent Babcock

Het fenomeen Chautauqua

De term Chautauqua (uitgesproken als: sjuh-TAW-kwuh) verwijst naar een zeer populair sociaal en cultureel fenomeen in het Amerika van de late 19e en vroege 20e eeuw. Het waren reizende tentenshows die door het conservatieve, rurale Amerika trokken om cultuur, onderwijs, religieuze preken en entertainment te brengen naar plekken waar geen theaters of universiteiten waren.

De toon van het boek

Het oorspronkelijke boek was geen vrolijke musical. Het was een ietwat cynisch, gelaagd moordmysterie dat zich afspeelde tegen de achtergrond van een broeierige zomer in een klein stadje in Iowa in 1927. De sfeer deed eerder denken aan de film The Music Man (1962) gemengd met een vleugje film noir.
Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) kocht de rechten en zag er aanvankelijk een serieus drama in voor
een acteur als Dick Van Dyke (bekend van de Disneyfilm Mary Poppins) of Glenn Ford. Toen het project
op de plank bleef liggen, besloot de studio het script om te bouwen tot een Elvis-project om
aan hun contractuele verplichtingen te voldoen.

                   
Dick Van Dyke                               Glenn Ford    .

2. Elvis in 1968: De artistieke crisis

Om te begrijpen waarom The Trouble with Girls zo uniek is, moeten we kijken naar de mentale toestand van Elvis Presley in de periode direct voorafgaand aan de opnames (eind 1968).

Elvis zat doodongelukkig vast in een vicieuze cirkel. Zijn manager, Colonel Tom Parker, dwong hem de ene na de andere goedkope muzikale komedie te maken. Elvis speelde steevast een autocoureur,
helikopterpiloot of strandwacht die omringd werd door mooie vrouwen en matige liedjes zong.


Colonel Tom Parker

Vlak voordat de camera’s begonnen te draaien voor The Trouble with Girls, nam Elvis in de zomer van 1968 zijn legendarische kerstspecial op voor NBC (uitgezonden in december 1968). Gekleed in strak zwart leer bewees Elvis aan zichzelf en de wereld dat hij nog steeds de koning van de rock-‘n-roll was. Hij had weer bloed geroken. Hij wilde bittere, rauwe, volwassen rollen spelen en weigerde nog
langer de vrolijke popartiest uit te hangen.


’68 Comeback Special

Toen Elvis op de set van The Trouble with Girls verscheen, was hij slanker, droeg hij zijn haar
natuurlijker (minder dik in de vetkuif) en had hij een hernieuwd zelfvertrouwen. Hij eiste dat
de film meer diepgang zou krijgen.

3. De productie en een progressieve regisseur

MGM huurde Peter Tewksbury in om de film te regisseren. Tewksbury was een ervaren televisieregisseur (bekend van de TV serie My Three Sons) met een scherp oog voor nostalgische Americana en een voorkeur voor ensemble-acteurs. Hij wilde absoluut geen standaard Elvis-film maken.

Tewksbury en de producenten Lester Welch en Wilson McCarthy besloten de nadruk te leggen op de
historische setting (1927) en het groepsgevoel van de Chautauqua-crew. Elvis speelde Walter Hale,
de pragmatische, ietwat vermoeide manager van de show. Hale was geen typische Elvis-held.

                   
.      Peter Tewksbury                Wilson McCarthy

Walter Hale was een zakenman die beslissingen nam op basis van dollars, niet op basis van idealen. Hij droeg negentiende-eeuwse pakken, een strohoed en een discrete snor (die later digitaal/met make-up werd aangepast omdat Parker het te gewaagd vond). Hij was niet constant op zoek naar romantiek; zijn
relatie met het personage van Sheree North, hij was volwassen en complex.


Elvis Presley als Walter Hale

In plaats van de gebruikelijke onbekende starlets, werd Elvis omringd door één van de
beste acteer casten uit zijn hele filmloopbaan.

4. Het plot: Moord en Moraal

Het verhaal van de film wijkt sterk af van de vrolijke strandfilms. Walter Hale (gespeeld door Elvis Presley) arriveert met zijn Chautauqua-trein in het slaperige stadje Radford Center. De sfeer is idyllisch, maar onder de oppervlakte broeit er van alles.

De Hoofdrolspelers

Elvis          Marlyn          Nicole            Sheree          Edward      Anissa        Vincent       Dabney 
Presley       Mason            Jaffe             North            Edward        Jones          Price        Coleman

Wanneer een lokale, corrupte gokker en pooier wordt vermoord, valt de verdenking al snel op een van de jonge acts van de Chautauqua-show. Nita Bix (gespeeld door Sheree North) bekent uiteindelijk de moord, die zij pleegde uit zelfverdediging. Walter Hale gebruikt de publiciteit rondom de moordzaak en de
rechtszaak op cynische doch briljante wijze om de tent vol te krijgen en zijn show te redden, wat leidt tot zware morele discussies met Charlene (gespeeld door Marlyn Mason).

De film snijdt thema’s aan die destijds ongebruikelijk waren voor een Elvis-film: seksuele intimidatie, de
hypocrisie van de kleine burgerij, abortus (subtiel geïmpliceerd) en de harde realiteit van het kapitalisme.

5. De soundtrack: Kwaliteit boven kwantiteit

Omdat Elvis net zijn creatieve vuur had heroverd tijdens de NBC Special en de daaropvolgende
legendarische Memphis-sessies (waar hij In the Ghetto” en Suspicious Minds” opnam), weigerde hij
nog langer ‘onzin-liedjes’ te zingen tegen honden of objecten.

The Trouble with Girls bevat verrassend weinig muziek voor een Elvis-film: slechts een handvol nummers,
die bovendien organisch in het verhaal zijn verwerkt als onderdeel van de Chautauqua-optredens.

      
Billy Strange          Marlyn Mason           Linda Sue Risk            Mac Davis  .

De liedjes werden opgenomen op 23 oktober 1968 in de United Artist Recorders Studio in Hollywood,
California onder leiding van Billy Strange. Er werden 6 nummers opgenomen, namelijk “Clean up your own backyard”. “Swing Down Sweet Chariot”, “Signs of the Zodiac” (een duet met Marlyn Mason), “Almost”, “Violet” en “Doodle Doo Doo” (gezongen door Linda Sue Risk). Het nummer “The Whiffenpoof Song” werd ook
opgenomen door Elvis, maar is uiteindelijk uit de film geknipt. Het nummer “Clean up your own backyard” werd als enige als single uitgebracht en belandde op nummer 35 in de Amerikaanse hitlijsten. Dit nummer is geschreven door Billy Strange en Countryzanger Mac Davis.


Single – Clean Up Your Own Backyard

6. Problemen op de set en de invloed van ‘The Colonel’

Hoewel Elvis genoot van de professionele sfeer en het gezelschap van serieuze acteurs als Vincent Price, bleef de schaduw van zijn manager, Colonel Tom Parker, over de productie hangen.


Colonel Tom Parker

Parker was doodsbang voor verandering. Hij begreep de culturele verschuivingen van de late jaren zestig (de hippiecultuur, de roep om rauwere en realistischere cinema) totaal niet. Parker wilde dat Elvis een
familiemerk bleef. Toen hij merkte dat regisseur Tewksbury probeerde een artistieke ‘art-house’-achtige film te maken waarin Elvis niet in elke scène het middelpunt was, greep hij achter de schermen in.

De titel werd veranderd. De artistieke werktitel Chautauqua werd door Parker en MGM geschrapt omdat het publiek niet zou weten wat het betekende. Het werd veranderd in het goedkoop klinkende The Trouble with Girls (and How to Get into It), een titel die suggereerde dat het weer een typische sexy Elvis-komedie was. Dit deed de film artistiek gezien enorm tekort en zorgde voor verwarring bij het publiek.

7. Release, ontvangst en nalatenschap

Toen de film in september 1969 in de bioscopen verscheen, was de wereld definitief
veranderd. Films als Easy Rider en Midnight Cowboy domineerden de bioscoopzalen.
Het publiek wilde rauwe, grensverleggende cinema.

The Trouble with Girls werd uitgebracht als de onderste helft van een ‘double feature’ (twee films
voor de prijs van één) samen met een obscure drama-film. Het marketingbudget was minimaal. De
film flopte commercieel en wist het grote publiek niet te bereiken. Fans van de oude Elvis-formule
vonden de film te traag, te serieus en misten de vrolijke strandscènes. Recensenten, die Elvis-films
inmiddels standaard negeerden, lieten de film links liggen.

                   
Ernst Jørgensen                                 Peter Guralnick  .

In de decennia na de dood van Elvis is de reputatie van The Trouble with Girls echter enorm gestegen.
Filmcritici en Elvis-biografen (zoals Ernst Jørgensen en Peter Guralnick) beschouwen het nu als één
van zijn beste en meest ondergewaardeerde films.

De film wordt geprezen om de prachtige cinematografie (in felle Metrocolor) die de sfeer van de jaren
twintig perfect vangt. Het sterke acteerwerk van Elvis, die hier laat zien dat hij wel degelijk een
geloofwaardig karaktertype kon neerzetten als hij fatsoenlijk materiaal kreeg. De unieke, bijna
melancholische sfeer die breekt met de typische Hollywood-glamouroverdaad van die tijd.

8. Aantal weetjes over de film

De film zou al in 1959 gemaakt worden met in de hoofdrollen Glenn Ford,
Hope Lange en Arthur O’Connell.

                   
Glenn Ford                      Hope Lange                   Arthur O’Connell

De minste schermtijd ooit: Dit is de enige Elvis-film waarin ‘The King’ minder dan de helft van
de tijd in beeld is (slechts een derde van de film). De focus ligt veel meer op het totale ensemble
van het reizende theatergezelschap.

Memphis Mafia leden Joe Esposito en Jerry Schilling spelen beiden een figurantenrol in deze film.

                   
Joe Esposito                                  Jerry Schilling

Anissa Jones (bekend als Buffy uit TV serie Family Affair) speelde een rolletje in de film als het kindsterretje Carol Bix. Anissa Jones werd op 28 augustus 1976 dood aangetroffen in de slaapkamer van het huis van haar vriend. Ze is in haar slaap overleden aan een drugsoverdosis. Ze werd slechts 18 jaar.


Anissa Jones

Tussen de scènes door speelde Elvis zijn grootste hits voor de filmcrew, terwijl hij daarvoor
net wat helium naar binnen had gezogen.

Colonel Tom Parker stond erop dat actrice Jean Hale de vrouwelijke hoofdrol zou krijgen, maar
regisseur Peter Tewksburry lapte dat aan zijn laars en liet actrice Marlyn Mason de hoofdrol spelen
tot grote ergernis van The Colonel. Ironisch genoeg werd de toenmalige echtgenoot van Jean Hale,
Dabney Coleman, later wel gecast in de rol van de onsympathieke en corrupte apotheker
die aan het begin van de film wordt vermoord.

                   
   Jean Hale                                Dabney Coleman

Ook Countryzangeres Bobbie Gentry, bekend van de hit “Ode to Billie Jo”, was gevraagd voor de hoofdrol in deze film, maar zij bedankte voor de eer.


Bobbie Gentry

Dabney Coleman (speelt de rol van Harrison Wilby) is een bekende acteur geworden, en speelde in veel bekende TV series, zoals Bonanza, Kojak, The Love Boat, The Guardian en de film Nine to Five met in de
hoofdrollen Lilly Tomlin, Jane Fonda en Dolly Parton.


Dolly Parton, Lilly Tomlin & Jane Fonda

Als groot filmliefhebber – en specifiek fan van horrorfilms – zorgde Elvis ervoor dat de beroemde
horroracteurs Vincent Price en John Carradine werden gecast in de film. Het was een grote droom
van Elvis om met deze iconen op de set te mogen staan.

                   
Vincent Price                                  John Carradine

Voor de promotiefoto’s werden Elvis en tegenspeelster Marlyn Mason op de foto gezet met wapens
in de stijl van Bonnie and Clyde. Dit was erg opmerkelijk, aangezien ze in de film zelf helemaal geen
wapens gebruiken en het verhaal zich afspeelt in 1927.


Elvis Presley & Marlyn Manson – Promo Foto

Elvis kreeg voor deze film een bedrag van 850,000 dollar, plus 50% van de winst.

9. Merchandise en Memorabilia

De merchandise en memorabilia rondom Elvis’ voorlaatste film The Trouble with Girls bestaat voornamelijk uit origineel promotiemateriaal uit de bioscoop en verzamelobjecten. Omdat de film geen enorme hit was, zijn bepaalde items tegenwoordig behoorlijk zeldzaam.

Originele Bioscoop-memorabilia

One-Sheet Posters: Dit zijn de originele filmplaten die destijds in de bioscopen hingen en tegenwoordig worden verhandeld op diverse sites.

Lobby Cards: Dit waren kleine, vaak gekleurde promotiefoto’s die in de hal van de bioscoop werden
getoond. Deze zijn zeer gewild onder verzamelaars.

Internationale Posters: Buitenlandse posters (bijvoorbeeld uit België) hebben vaak een iets andere
opmaak en zijn zeer schaars, waardoor ze geliefd zijn bij filmliefhebbers.

Zeldzame Items

– Foto’s en Script(s): Mocht je op zoek zijn naar zeldzame originele persfoto’s of het script van The Trouble with Girls, dan kun je het beste gespecialiseerde veilinghuizen in de gaten houden, of gebruikmaken van
internationale platformen zoals eBay. Daar worden af en toe deze items aangeboden.

Moderne Items

Moderne Merchandise: Tegenwoordig vind je via platforms en gespecialiseerde retro-winkels
reproducties van de filmplattegrond op T-shirts, koffiemokken en ingelijste reproductieposters.

10. Overige

– In 2021 werd de single “Clean Up Your Own Backyard” opnieuw uitgebracht
in een speciale Chromeo Remix versie.


Single – Clean Up Your Own Backyard (Chromeo Remix)

– In 2024 bracht RCA Records de soundtrack uit op CD.


RCA – The Trouble With Girls (2024)

11. Tot Slot

The Trouble with Girls was het einde van een tijdperk. Het was de voorlaatste speelfilm die Elvis Presley ooit zou maken (gevolgd door Change of Habit later in 1969). Na deze film hing Elvis zijn acteer carrière definitief aan de wilgen om zich volledig te focussen op zijn triomfantelijke terugkeer naar het live-podium in
Las Vegas en de daaropvolgende tournees.

Het achtergrondverhaal van de film is het verhaal van een artiest in transitie: een gevangen vogel die zijn vleugels probeert uit te slaan binnen de muren van een verouderd Hollywood-studio-systeem.

.