Patsy Cline 7 jaar                  Patsy Cline 14 jaar

Patsy Cline: De Tijdloze Stem van de Countrymuziek

Patsy Cline, geboren als Virginia Patterson Hensley (Winchester, Virginia, 8 september 1932 –
Camden, Tennessee, 5 maart 1963), was een van de meest invloedrijke Amerikaanse countryzangeressen van de 20e eeuw. Hoewel haar carrière, door haar vroege overlijden op 30-jarige leeftijd, in feite slechts
enkele jaren duurde, veranderde ze het gezicht van de countrymuziek voorgoed. Met haar krachtige,
emotionele altstem en haar vermogen om country te versmelten met popmuziek (de ‘Nashville Sound’), werd ze een pionier voor vrouwelijke artiesten. Ze was de eerste vrouw die als solist werd opgenomen in de Country Music Hall of Fame (1973).

Patsy Cline

Een Moeilijke Jeugd in Virginia

Het leven van “Ginny”, zoals ze in haar jeugd werd genoemd, begon met uitdagingen die deden denken aan de melancholische countryballads die ze later zou zingen. Ze groeide op in de armoede van de Grote
Depressie. Haar vader, Samuel Lawrence Hensley, een smid, trouwde met de toen pas 16-jarige Hilda
Virginia Patterson, toen hij 43 was. De familie had een onstabiel bestaan en verhuisde maar
liefst 19 keer in 16 jaar tijd binnen Virginia.

       
Hilda Virginia Patterson (De moeder van Patsy Cline)

De sfeer thuis was vaak gespannen en volgens latere getuigenissen van Cline zelf, misbruikte haar vader haar, terwijl hij haar moeder emotioneel en fysiek mishandelde. In 1947 of 1948 verliet haar vader het
gezin, waardoor ze met haar moeder en jongere broers en zussen achterbleef. Op 16-jarige leeftijd stopte ze met school om het gezin financieel te ondersteunen. Ze werkte onder andere in een pluimveefabriek, als soda-serveerster in een drogisterij en bij een busstation.

Haar muzikale talent was al vroeg zichtbaar. Haar moeder, met wie ze een zeer hechte band had die ze
later omschreef als “meer als zussen”, stimuleerde haar zang. Op 13-jarige leeftijd overleefde ze een
ernstige keelontsteking en reumatische koorts; ze vertelde later dat deze ziekte haar stem veranderde en haar die kenmerkende, “booming” krachtige stem gaf.

De Eerste Stappen in de Muziek en Naamswijziging

         
Patsy Cline achter de piano

Ze leerde zichzelf piano spelen en begon te zingen in lokale bands. Haar ambitie was groot. Ze trad op in
lokale nachtclubs en won amateurwedstrijden. In 1953 trouwde ze met Gerald Cline, een aannemer.
Hoewel dat huwelijk in 1957 in een scheiding eindigde, hield ze de achternaam Cline. Rond deze tijd begon ze de artiestennaam “Patsy” te gebruiken, een knipoog naar haar tweede naam Patterson en naar de
destijds populaire cowgirl-zangeres Patsy Montana.

         
Gerald Cline                           Patsy & Gerald Cline     .

Haar eerste professionele contract tekende ze in 1954 bij Four Star Records. De opnames uit die periode (honky-tonk en rockabilly) pasten echter niet goed bij haar stemstijl, en het grote succes bleef uit.

Doorbraak: “Walkin’ After Midnight”

Patsy Clines nationale doorbraak kwam in 1957. Ze nam deel aan het CBS-televisieprogramma Arthur Godfrey’s Talent Scouts in New York. Ze wilde eigenlijk een ander nummer zingen, maar haar manager drong aan op “Walkin’ After Midnight”. Ze won de wedstrijd en het nummer werd een enorme hit, die niet alleen de countrylijsten bereikte, maar ook de popcharts.

         
Patsy Cline & Charlie Dick                                  Patsy Cline & Charlie Dick

In september 1957 trouwde ze met haar tweede echtgenoot, Charlie Dick, een linotype-operator. Ze
verhuisden in 1959 naar Nashville, het kloppend hart van de countrymuziek, om haar carrière verder te ontwikkelen. Samen kregen ze twee kinderen, Julie en Randy. Charlie Dick overleed op 8 november 2015, op 81-jarige leeftijd, en ligt begraven naast Patsy Cline.

         
Patsy met Julie & Randy in 1962                Charlie Dick met Julie in 2000

De Gouden Jaren en de “Nashville Sound”

In Nashville sloot Cline een contract bij Decca Records en ging ze samenwerken met producer Owen
Bradley. Dit was cruciaal. Bradley, een meester in de “Nashville Sound”, wist haar krachtige stem te
combineren met orkestrale strijkers en achtergrondkoren (vaak The Jordanaires), wat resulteerde in een commerciëlere countrypop-stijl.

Owen Bradley

In 1960 werd ze als een van de eerste vrouwen lid van de prestigieuze Grand Ole Opry in Nashville, een droom die uitkwam. Het jaar 1961 markeerde het begin van haar absolute piek:

“I  Fall to Pieces”

I Fall to Pieces

– “I  Fall to Pieces” (1961): Dit werd haar eerste nummer-1 hit in de countrycharts
en een grote crossover-hit.

Het verhaal achter “I Fall To Pieces”:

     
Hank Cochran                  Harlan Howard

– Schrijvers: Dit nummer werd geschreven door het bekende songwritersduo Hank Cochran en Harlan
Howard. De tekst vertelt het emotionele verhaal van iemand die probeert over een oude liefde heen te
komen, maar telkens mentaal “in stukken valt” (I fall to pieces) wanneer ze die persoon weer tegenkomt.

– Weerstand: Hoewel het nummer haar eerste nummer 1-hit werd in de countryhitlijsten, wilde Patsy Cline het aanvankelijk helemaal niet opnemen. Ze vond de stijl, met de achtergrondzang van de Jordanaires, te veel neigen naar popmuziek en te weinig naar de traditionele country waar ze van hield.

– Eerdere afwijzingen: Voordat Cline akkoord ging, was het nummer al aangeboden aan en geweigerd door diverse andere artiesten, waaronder Brenda Lee, Jan Howard (vrouw van Harlan Howard) en
Roy Drusky. Patsy Cline nam op 16 november 1960 het nummer op.

– Tragische samenhang: Kort nadat het nummer een succes werd, raakte Patsy Cline betrokken bij een zwaar auto-ongeluk waarbij ze bijna om het leven kwam. Ze grapte later vaak wrang dat ze het nummer
“I Fall to Pieces” had opgenomen en daarna letterlijk fysiek in stukken was gevallen.

“Crazy”

Crazy

– “Crazy” (1961): Geschreven door een toen nog onbekende Willie Nelson. Het verhaal gaat dat Cline het nummer eerst niet wilde zingen, maar na haar eigen interpretatie (en herhaalde opnamesessies) maakte ze er haar kenmerkende nummer van. Het wordt vaak beschouwd als een van de
beste jukebox-nummers aller tijden.

Het verhaal achter “Crazy”:

Willie Nelson

– Ontdekt in een bar: Het nummer kwam bij Patsy Cline terecht via haar echtgenoot, Charlie Dick. Hij hoorde de opname van Willie Nelson in de beroemde Tootsie’s Orchid Lounge in Nashville. Dick was direct onder de indruk en nam Nelson diezelfde avond nog mee naar huis (na middernacht!) om het nummer aan Patsy te laten horen.

– Eerste indruk: Patsy haatte het nummer in eerste instantie. De originele demo van Nelson had een
ongewone ritmische stijl (“phrasing”) waarbij de tekst de beat soms vooruitliep of achterbleef, wat Patsy niet prettig vond zingen, en erg irritant vond.

– Fysieke pijn: Toen Patsy in 1961 de studio in ging om het nummer op te nemen, waren de
omstandigheden allesbehalve ideaal. Ze was kort daarvoor betrokken geweest bij een ernstig auto-ongeluk. Ze verscheen in de studio op krukken en had door haar verwondingen (onder andere aan haar ribben) grote moeite om de hoge noten van het nummer te halen.

Patsy Cline op krukken

– Nieuw arrangement: Producer Owen Bradley besloot het nummer om te vormen tot de rustige, jazzy ballad die we nu kennen, in plaats van de meer gesproken versie van Nelson.

– Succes: Ondanks de pijn en haar aanvankelijke weerstand, werd “Crazy” haar grootste hit en een
standaardwerk in de muziekgeschiedenis.

Ze volgde deze successen op met hits als “She’s Got You” (1962), “Faded Love” (1963) en “Back in Baby’s Arms” (1963). Ze was een “two-fisted extrovert”, zoals haar biografen schreven, die in tegenstelling
tot veel andere vrouwelijke countryzangers uit die tijd (die vasthielden aan het “sweet” imago),
haar eigen wil doordreef.

Tragische Ongelukken en de Laatste Dagen

Clines leven was getekend door intensiteit. Op 14 juni 1961 raakte ze betrokken bij een frontale
auto-botsing in Nashville. Ze werd door de voorruit geslingerd en liep ernstige verwondingen op aan haar voorhoofd, heup en pols. Ze herstelde wonderbaarlijk snel, maar hield er blijvende littekens aan over.

Johnny Cash

Ondanks haar roem bleef ze hard werken. In 1962 begon ze met touren als tweede act achter Johnny Cash. Ze begon zich echter ook bewust te worden van de tol van het leven in de schijnwerpers en was van plan om minder te gaan optreden om meer tijd met haar kinderen door te brengen.

Op 5 maart 1963 was Cline in Kansas City voor een benefietconcert. Door slecht weer zat ze vast en besloot ze een klein vliegtuigje te huren, bestuurd door haar manager Randy Hughes, om terug te vliegen naar
Nashville. Onderweg, nabij Camden, Tennessee, stortte het vliegtuig neer tijdens een zware onweersbui. Patsy Cline stierf op slag, slechts 30 jaar oud. Bij de crash kwamen ook countrysterren Cowboy Copas en Hawkshaw Hawkins om het leven. Haar horloge bleef stilstaan op 18:20 uur.

           
Patsy Cline                Cowboy Copas                Hawkshaw Hawkins            Randy Hughes

De uitvaart van Patsy Cline

Hier zijn de details over haar uitvaart en laatste rustplaats:

Herdenking en Uitvaart

De eerste diensten vonden plaats in Nashville, waar Cline woonde en werkte.

– Gesloten kist: De lichamen van Patsy Cline en haar collega’s (Cowboy Copas, Hawkshaw Hawkins en
piloot Randy Hughes) werden opgebaard in het Phillips-Robinson Funeral Home. Vanwege de ernst van het ongeluk bleven de kisten gesloten; er stonden foto’s van de artiesten voor hun respectievelijke kisten.

– Een tweede tragedie: Terwijl hij onderweg was naar de herdenkingsdienst in Nashville, kwam countryzanger Jack Anglin (bekend van Johnnie & Jack) om het leven bij een auto-ongeluk. Dit verhoogde het gevoel van verlies in de muziekwereld die week aanzienlijk.

Jack Anglin

– Naar huis: Volgens haar wensen werd Patsy teruggebracht naar haar woonplaats Winchester, Virginia, voor de herdenkingsdienst.

– Grote belangstelling: Haar begrafenis trok enorme hoeveelheden mensen. Op 8 en 10 maart 1963
kwamen duizenden fans, nieuwsgierigen en vrienden uit de muziekindustrie naar de Jones Funeral Home in Winchester om hun respect te betuigen.

– Verkeerschaos: De opkomst was zo groot dat de toen tweebaansweg Route 522 volledig vastliep,
waardoor veel mensen hun auto achterlieten en naar de begraafplaats liepen.

Uitvaart van Patsy Cline, Cowboy Copas, Hawkshaw Hawkins en Randy Hughes in Nashville

Laatste Rustplaats

– Shenandoah Memorial Park: Patsy Cline werd begraven in Shenandoah Memorial Park
in Winchester, Virginia.

– Grafsteen: Haar graf wordt gemarkeerd door een eenvoudige bronzen plaat met de inscriptie:
“Virginia H. (Patsy) Cline ‘Death Cannot Kill What Never Dies: Love'”.

– klokkentoren: Ter nagedachtenis aan haar is er een klokkentoren op de begraafplaats opgericht
(mede door Loretta Lynn en Dottie West), die dagelijks om 18:00 uur (het tijdstip van haar overlijden)
gospel liedjes speelt.

– Penny’s: Bezoekers van haar graf laten nog steeds vaak een penny achter op de steen of bij de toren als teken van geluk en eerbetoon.

Graf van Patsy Cline & Charlie Dick in Winchester, Virginia.

Opvallende Details

– Loretta Lynn: Haar goede vriendin Loretta Lynn was niet aanwezig bij de begrafenis, omdat ze de dood van Patsy aanvankelijk niet kon geloven en weigerde te accepteren dat ze er niet meer was.

– Liefdadigheid: Patsy kwam om het leven op de terugreis van een benefietconcert in Kansas City, dat ze gaf voor de familie van een overleden discjockey.

– “Wanneer het mijn tijd is”: Volgens verhalen vertelde Patsy dagen voor haar dood aan vrienden: “Don’t worry about me, Hoss. When it’s my time to go, it’s my time”.

     
De allerlaatste foto’s van Patsy Cline tijdens een benefietconcert in Kansas City

De begrafenis van Patsy Cline wordt herinnerd als een van de donkerste dagen in de countrymuziek, maar ook als een moment waarop haar status als legende werd bevestigd. Ze rust nog steeds op de plek waar ze haar jeugd doorbracht.

“Sweet Dreams (Of You)”

Sweet Dreams (Of You)

– “Sweet Dreams (Of You) (1963)”: Het verhaal achter “Sweet Dreams (Of You)” van Patsy Cline is er één van emotionele diepgang, twijfel en tragiek. Hoewel het één van haar grootste hits werd, is het vooral
bekend geworden als één van haar laatste opnames voor haar fatale vliegtuigongeluk in 1963.

Het verhaal achter “Sweet Dreams (Of You)”:

Don Gibson

– Oorsprong: Het nummer werd geschreven door countrymuzikant Don Gibson in 1955. Het werd voor het eerst opgenomen door Faron Young in 1956, en scoorde er een nummer 2 notering mee in de
countrycharts. Don Gibson nam het pas zelf in 1960 op, en het verscheen op het gelijknamige album.

– De betekenis: Het nummer is een hartverscheurende ballad over liefdesverdriet en het verlangen naar een verloren geliefde, waarbij de hoofdpersoon in haar dromen troost zoekt die ze in de werkelijkheid mist.

– Twijfel over de opname: Patsy nam haar versie op 5 februari 1963 op. Ze was aanvankelijk niet blij met de productie van Owen Bradley, omdat hij strijkers en een orkest toevoegde. Ze was bang dat dit te “pop” zou klinken en haar traditionele country-fans zou afschrikken.

– The First and the Last”: Na het horen van de weergave (playback) in de studio, draaide ze bij. Ze hield een exemplaar van haar eerste hit, “Walkin’ After Midnight” (1957), vast samen met de opname van
“Sweet Dreams (Of You)” en noemde het haar “eerste en de laatste”.

– Tragische timing: Patsy Cline overleed op 5 maart 1963, slechts een maand na de opname, bij een
vliegtuigongeluk. Het nummer werd kort daarna, in april 1963, uitgebracht als een eerbetoon aan haar, waardoor het een van haar bekendste postume hits werd. Het nummer bereikte de top 5 in de
countrylijsten en de top 50 van de poplijsten.

Nalatenschap

Na haar dood groeide haar roem alleen maar. In 1973, tien jaar na haar overlijden, werd ze als eerste vrouw ooit opgenomen in de Country Music Hall of Fame. Haar Greatest Hits-album, uitgebracht in 1967, bleef decennialang in de hitlijsten staan en is een van de best verkochte albums aller tijden in de
countrymuziek. In 1985 kwam de biografische film “Sweet Dreams”, gebaseerd op het ware leven van Patsy Cline, uit met in de hoofdrollen Jessica Lange (Patsy Cline) en Ed Harris (Charlie Dick). Opvallend is dat
Jessica Lange in de film de originele opnames van Patsy Cline playbackte in plaats van zelf te zingen. Lange ontving voor deze rol een Oscarnominatie voor Beste Actrice.

         
Jessica Lange                            Ed Harris   .

Haar invloed is merkbaar in het werk van ontelbare artiesten, van Loretta Lynn, Dottie West tot k.d. lang en LeAnn Rimes. Patsy Cline blijft het ultieme voorbeeld van een country-crossover artiest; haar stem, die pijn en verlangen op een unieke manier wist over te brengen, blijft tijdloos.

     
Loretta Lynn                       Dottie West                          k.d. lang                     LeAnn Rimes  .

Patsy Cline – Belangrijkste hits (selectie):

– Walkin’ After Midnight (1957)
– I Fall to Pieces (1961)
– Crazy (1961)
– She’s Got You (1962)
– Sweet Dreams (of You) (1963)
– Faded Love (1963)

Patsy Cline stond bekend als een gulle en beschermende vriendin in de door mannen gedomineerde
countrymuziekwereld van de vroege jaren 60. Haar vriendschappen met Loretta Lynn, Dottie West en Elvis Presley waren diepgaand, gebaseerd op wederzijds respect en mentorschap.

Hier zijn de details over deze bijzondere vriendschappen:

Patsy Cline en Loretta Lynn

Loretta Lynn & Patsy Cline

De vriendschap tussen Patsy Cline en Loretta Lynn was intens, maar duurde slechts 19 maanden (vanaf 1961 tot Patsy’s dood in maart 1963). Het wordt vaak omschreven als een ‘zusterband’.

– De ontmoeting: Cline nam in 1961 contact op met de opkomende Loretta Lynn nadat Patsy een ernstig auto-ongeluk had overleefd en Loretta op de radio een eerbetoon aan haar had opgedragen.

– Mentor en vriend: Patsy nam Loretta “onder haar hoede”, leerde haar hoe ze zich moest kleden, hoe ze met microfoons om moest gaan en hoe ze de “mannenwereld” van Nashville kon navigeren.

– Financiële en emotionele steun: Patsy hielp Loretta, die vaak financieel worstelde, door haar eten te
geven, kleding uit haar eigen garderobe te schenken en haar te helpen met de zorg voor haar kinderen.

– De “Hand-me-downs”: Patsy gaf Loretta vaak tassen vol kleding (sweaters, jurken) om haar te helpen, omdat Loretta zelf niet veel had.

– De Onderbroek: In een van die tassen zat een paar onderbroeken van Patsy. Loretta Lynn vertelde hierover: “Ze gaf me een paar panties, die ik drie jaar lang heb gedragen. Ze hadden meer gaten dan ik!”
(verwijzend naar de uitdrukking “holier than thou”).

– Kwaliteit en Waardering: Loretta Lynn vertelde in interviews (waaronder een Bravo TV-interview in 2016) gekscherend dat het de beste onderbroeken waren die ze ooit had gezien en dat ze ze jarenlang heeft gedragen zonder dat ze versleten.

– Museumstuk: Loretta was zo gesteld op de vriendschap en de gulle gaven van Patsy, dat de bewuste
onderbroek van Patsy Cline een tijdlang werd tentoongesteld in Loretta Lynn’s eigen museum.

– Vernoemd: Op 6 augustus 1964 beviel Loretta Lynn van een tweeling, twee meisjes die Peggy en Patsy werden genoemd. Peggy is vernoemd naar de zus van Loretta (Peggy Sue) en naar haar goede vriendin (Patsy Cline).

   
Loretta Lynn samen met Peggy & Patsy Lynn      I Remember Patsy Cline   .

– Nalatenschap: Na Patsy’s tragische dood in een vliegtuigongeluk in 1963 was Loretta ontroostbaar en nam ze zich voor alles te doen wat Patsy nog had willen bereiken. Loretta schreef het nummer “This
Haunted House” ter ere van haar. In 1977 bracht Loretta een tribute album uit met de titel “I Remember Patsy”, dat geproduceerd is door Owen Bradley, die ook veel van de originele hits van Patsy Cline had
geproduceerd. Van dit album werd de single “She’s Got You” een grote hit voor Loretta Lynn. In 2019 kwam de tv film “Patsy & Loretta” uit over hun vriendschap. De hoofdrollen werden gespeeld door Megan Hilty (Patsy Cline) en Jessie Mueller (Loretta Lynn). In 2020 kwam het boek Me & Patsy: Kickin’ Up Dust uit, dat
geschreven is door Loretta Lynn, en grotendeels over hun hechte band ging.

                
.              Megan Hilty                    Jessie Mueller                   Me & Patsy: Kickin’ Up Dust

Patsy Cline en Dottie West

Net als met Loretta, was Patsy Cline een mentor en boezemvriendin voor Dottie West.

Dottie West & Patsy Cline

– Sisterhood in Nashville: Ze ontmoetten elkaar in de vroege jaren 60 en werden snel goede vrienden. Patsy noemde Dottie vaak “Hoss”.

– Garderobe en advies: Patsy hielp Dottie, die het financieel moeilijk had, met kleding en gaf haar advies over haar podiumpresentatie.

– Emotie in muziek: Dottie verklaarde later dat Patsy haar leerde hoe ze emotie in een nummer kon
leggen: “Als je het niet met gevoel kunt doen, doe het dan niet,” zei Patsy.

– De laatste dagen: Dottie West en haar man Bill West waren bij Patsy in de periode vlak voor het fatale vliegtuigongeluk in 1963. Dottie vertelde later dat ze had geprobeerd Patsy te overtuigen met hen in de auto mee te rijden in plaats van te vliegen, maar Patsy zei: “Als het mijn tijd is om te gaan,
is het mijn tijd om te gaan”.

Bill & Dottie West

Samenvattend: Patsy Cline was een sleutelfiguur in het vroege succes van zowel Loretta Lynn als Dottie West. Ook stond Cline bekend als een vrijgevige vrouw die “haar kleren van haar rug gaf” aan vrienden die het nodig hadden, wat haar vriendschappen met Lynn en West kenmerkte als
bijzonder onbaatzuchtig en loyaal.

Patsy Cline en Elvis Presley

   Patsy Cline                        Elvis Presley

Patsy Cline’s ontmoeting met Elvis Presley was korter, maar wel noemenswaardig.

– Ontmoeting: Ze ontmoetten elkaar in 1962 tijdens een benefietgala voor het St. Jude Children’s Research Hospital in Memphis.

– Telefoonnummers uitgewisseld: Tijdens deze ontmoeting wisselden ze hun telefoonnummers uit, wat wijst op een wederzijdse waardering en de intentie om contact te onderhouden.

– “The Big Hoss”: Patsy Cline stond bekend om haar joviale omgang met mannelijke artiesten (ze werd vaak als “one of the boys” gezien). Ze noemde haar vrienden vaak “Hoss” en noemde Elvis naar verluidt “The Big Hoss”.

– Professionele band: Patsy nam vaak op met The Jordanaires, de achtergrondgroep die bekend staat om hun werk met Elvis Presley.

– Verborgen bloedlijn: Recent historisch onderzoek suggereert dat ze, zonder dat ze het waarschijnlijk zelf wisten, familie van elkaar waren via bepaalde stamlijnen.

– Jukebox-rivalen: In 1989 werd bekendgemaakt dat Patsy Cline’s “Crazy” en Elvis Presley’s “Hound Dog” de meest gespeelde jukeboxnummers waren van de eerste 100 jaar dat de jukebox bestond.

The Jordanaires zongen vaak zowel met Patsy als met Elvis

Hoewel er geen verslagen zijn van een hechte, dagelijkse vriendschap, hadden de twee een sterke
professionele klik en een gedeeld respect voor elkaars talent in de korte tijd dat ze elkaar
kenden voordat Cline in 1963 omkwam.

Patsy Cline in een western outfit gemaakt door haar moeder