Filmposter – The Best Little Whorehouse In Texas
The Best Little Whorehouse in Texas (1982) is een iconische Amerikaanse muzikale komedie die Dolly Parton en Burt Reynolds samenbracht op het witte doek. Hoewel de film bekendstaat om zijn luchtige sfeer,
countrymuziek en komische timing, is het achtergrondverhaal gebaseerd op een opmerkelijk, waargebeurd verhaal over politieke hypocrisie, een berucht bordeel en een kruistocht van een tv-verslaggever.
. Dolly Parton Burt Reynolds
Hier is het uitgebreide achtergrondverhaal van de film, van de “Chicken Ranch” in Texas tot de bioscoop.
1. De Waargebeurde Geschiedenis: De Chicken Ranch (1905–1973)
De basis van de film is de ‘Chicken Ranch’, een historisch bordeel gelegen in La Grange, Fayette County, Texas, ongeveer 100 mijl ten westen van Houston.
– Oorsprong: De instelling begon in het begin van de 20e eeuw (circa 1905) en werd een begrip in de regio. Tijdens de Grote Depressie ruilden lokale boeren hun kippen voor de diensten van de vrouwen, wat de
bijnaam “Chicken Ranch” opleverde.
– Tolerantie: Het bordeel was illegaal, maar werd tientallen jaren getolereerd door lokale autoriteiten, de politie en zelfs politici. De “Madam” (de beheerster) van de ranch, Miss Edna Milton (die in de film het
personage van Miss Mona inspireerde), hield de ranch schoon, veilig en discreet. Het etablissement stond bekend om zijn strikte regels en de gerespecteerde positie die het innam binnen de gemeenschap. Het
bordeel werd gezien als een noodzakelijk kwaad en een instituut dat de lokale economie steunde.
Miss Edna Milton Marvin Zindler
– Het Einde (1973): De ondergang kwam door Marvin Zindler, een excentrieke onderzoeksjournalist van KTRK-TV in Houston. Zindler, bekend om zijn dramatische tv-stijl en zijn opvallende uiterlijk (met zijn
felgekleurde pakken en bril), maakte er zijn levensmissie van de Chicken Ranch te sluiten. Hij bracht in 1973 een spectaculair tv-verslag uit waarin hij de autoriteiten beschuldigde van medeplichtigheid. De
resulterende publieke verontwaardiging dwong de gouverneur van Texas om in te grijpen, waardoor de “best little whorehouse” na bijna 70 jaar de deuren moest sluiten.
2. Van Artikel naar Broadway Musical (1974–1978)
Het waargebeurde verhaal inspireerde Larry L. King, een in Texas geboren schrijver, tot het schrijven van een artikel voor Playboy magazine in 1974, getiteld “The Best Little Whorehouse in Texas”.
Larry L. King
– Ontwikkeling: King ontmoette de in Texas geboren singer-songwriter Carol Hall en later
Peter Masterson, een Broadway-acteur. Samen ontwikkelden zij dit verhaal tot een musical.
– Succes op Broadway: De musical, met muziek en teksten van Carol Hall en het script van King en
Masterson, ging in april 1978 in première in New York. Het werd een enorme hit en liep tot maart 1982, met 1.584 voorstellingen. Het won twee Tony Awards en kreeg lof voor zijn gevatte teksten en de wijze waarop het de hypocrisie van conservatieve politici aan de kaak stelde.
. Carol Hall Peter Masterson
3. De Verfilming: Dolly Parton en Burt Reynolds (1982)
Universal Pictures kocht de rechten en besloot het naar het witte doek te brengen
als een grote muzikale speelfilm.
Het casting-proces:
– Dolly Parton: Dolly Parton werd gecast als Miss Mona Stangley, de charmante maar zakelijke
madam van de Chicken Ranch. Haar vertolking was gebaseerd op de charismatische eigenaar
Edna, maar met Dolly’s eigen unieke charme.
Dolly Parton & Burt Reynolds
– Burt Reynolds: Burt Reynolds speelde de rol van de sheriff, Ed Earl Dodd, die een geheime relatie heeft met Mona en haar bedrijf beschermt. De chemie tussen de twee megasterren
was een cruciaal verkoopargument voor de film.
Overige Cast:
Hier zijn de belangrijkste acteurs en hun rollen:
– Dom DeLuise: Melvin P. Thorpe (een tv-verslaggever)
– Charles Durning: De Gouverneur van Texas
– Jim Nabors: Deputy Fred Wilkins
– Theresa Merritt: Jewel (ze werd in de film ook wel ‘Porky’ genoemd.)
– Robert Mandan: Senator Charles Wingwood
– Lois Nettleton: Dulcie Mae
Dom Charles Jim Theresa Robert Lois
DeLuise Durning Nabors Merritt Mandan Nettleton
Aanpassingen van het verhaal:
De film bleef trouw aan de kern van de musical, maar bracht veranderingen aan voor een filmisch effect:
– De Relatie: In de Broadway-musical hadden sheriff Ed Earl en Miss Mona een verleden
(een one-night stand 15 jaar geleden). In de film werd hun relatie aangepast tot een doorlopende,
geheime affaire, wat de inzet verhoogde.
– Muzikale Nummers: Dolly Parton schreef zelf nieuwe nummers voor de film. De bekendste
hiervan was een vernieuwde, emotionele versie van haar eigen hit “I Will Always Love You”,
die in de film een diepere betekenis kreeg.
– De “Watchdog” Reporter: Het personage van Melvin P. Thorpe (gespeeld door Dom DeLuise),
de moralistische tv-verslaggever, werd nog grotesker gemaakt dan in de werkelijkheid om
de komische sfeer van de film te versterken.
De productie was voor Parton niet altijd even makkelijk. Er was aanzienlijke spanning op de set, deels door artistieke meningsverschillen en de druk van het enorme budget van 35 miljoen dollar. Parton drong er
bovendien op aan om haar eigen stempel op de muziek te drukken.
4. Productie en Ontvangst (1982)
Colin Higgins
De film werd geregisseerd door Colin Higgins (bekend van 9 to 5), wat zorgde voor een vergelijkbare
komische toon. Colin Higgins schreef ook het scenario. De film werd geproduceerd door een trio
producenten: Thomas L. Miller, Edward K. Milkis en Robert L. Boyett. De productie van de film was in
handen van hun productiebedrijf, Miller-Milkis-Boyett Productions, in samenwerking met RKO Pictures en
uitgebracht door Universal Pictures. De film werd uitgebracht op 23 juli 1982 en was direct een hit. Het
publiek genoot van de chemie tussen Parton en Reynolds, evenals van de komische rollen van Dom
DeLuise (als de bemoeizieke reporter Melvin P. Thorpe) en Charles Durning (als de dansende gouverneur). Durning ontving zelfs een Oscar-nominatie voor zijn bijrol.
Thomas L. Miller Edward K. Milkis Robert L. Boyett
– Opnames: De opnames vonden plaats in Texas en in de studio’s van Universal. De set van de Chicken Ranch werd beroemd om zijn sfeervolle, gezellige uitstraling.
– Reacties: De recensies waren gemengd, maar de prestaties van Dolly Parton werden geprezen. Ze werd genomineerd voor een Golden Globe voor Beste Actrice in een Musical of Komedie. Charles Durning, die de gouverneur van Texas speelde, ontving een Oscarnominatie voor zijn beroemde “Sidestep” nummer.
5. Waarom is het verhaal belangrijk?
The Best Little Whorehouse in Texas is meer dan alleen een “hoerenkast-film”. Het is een satirische blik op hoe puriteinse hypocrisie botst met de realiteit van het leven in het zuiden van de VS.
– Sociale Kritiek: Het toont hoe politici en rijke burgers genoten van de diensten van de Chicken Ranch, maar toch de “moraalridders” uithingen als de camera’s van de tv-verslaggever draaiden.
Dolly Parton als Miss Mona Stangley
– Dolly’s Impact: Voor Dolly Parton was dit een belangrijke film die haar status als filmster (na 9 to 5)
bevestigde. Ze bracht haar eigen country-stijl en authenticiteit naar de rol van Miss Mona, waardoor het bordeel niet “vies” voelde, maar eerder als een “huiselijke” plek.
6. De Soundtrack
Soundtrack – The Best Little Whorehouse in Texas
De soundtrack van de film The Best Little Whorehouse in Texas is een mix van originele nummers uit de Broadway-musical en speciaal voor de film geschreven materiaal. De soundtrack werd in juli 1982
uitgebracht door MCA Records en geproduceerd door Gregg S. Perry.
Gregg S. Perry
Hier zijn de belangrijkste details over de soundtrack:
Bijdragen van Dolly Parton
Dolly Parton schreef en zong niet alleen, maar droeg ook nieuwe composities bij aan de film:
– “I Will Always Love You” (re-recording): Parton nam haar eigen klassieker uit 1974 opnieuw op voor de film. Deze versie bereikte de nummer 1-positie in de Amerikaanse country hitlijsten, waarmee ze een
zeldzame mijlpaal bereikte: twee keer een nummer 1-hit met hetzelfde nummer in twee verschillende
versies. De 1982-versie bereikte ook de pop hitlijsten (#53).
Single – I Will Always Love You (1982)
– “Sneakin’ Around”: Een speels duet van Dolly Parton met tegenspeler Burt Reynolds,
dat ze speciaal voor de film schreef.
Burt Reynolds & Dolly Parton zingen samen “Sneakin’ Around”
– “Hard Candy Christmas”: Een van de meest geliefde nummers uit de film, gezongen door Dolly Parton en de ‘Whorehouse Girls’. Het is inmiddels een kerstklassieker in de countrymuziek. Het is geschreven door Carol Hall, en is een iconisch onderdeel van de soundtrack geworden.
– “Where Stallions Run”: Een nummer geschreven door Parton dat in sommige filmversies werd gebruikt.
Andere belangrijke nummers
De soundtrack bevat veel nummers van Carol Hall, die de oorspronkelijke
muziek voor de theatershow schreef:
– “A Lil’ Ole Bitty Pissant Country Place”: Uitgevoerd door Dolly Parton en de dames van de cast.
– “The Aggie Song”: Vaak herinnerd vanwege de dansscène in de kleedkamer.
– “The Sidestep”: Uitgevoerd door Charles Durning.
– “Watchdog Report/Texas Has a Whorehouse in It”: Uitgevoerd door Dom DeLuise.
Soundtrack Succes
– Het album werd gecertificeerd als platina door de RIAA.
– Naast de nummer 1-hit “I Will Always Love You” werd ook “Hard Candy Christmas” een top-10 hit in de country hitlijsten in 1982. Laatst genoemde nummer is vaak gecoverd, onder andere door Reba McEntire, Trisha Yearwood, LeAnn Rimes, Cyndi Lauper en RuPaul.
. Reba McEntire Trisha Yearwood LeAnn Rimes Cyndi Lauper RuPaul
De soundtrack wordt gezien als een sterke mix van country-invloeden die Dolly Parton inbracht en de
typische musicalstijl van Carol Hall. De soundtrack wordt gezien als een klassieker en hielp Dolly Parton haar status als filmster en muzikaal icoon te verstevigen.
Carol Hall
7. Leuke weetjes over de film
– Burt Reynolds liep een dubbele hernia op: Tijdens het filmen van de eindscène tilde Burt Reynolds Dolly Parton op, wat resulteerde in een dubbele hernia, waar hij na de filmopnames aan geopereerd moest worden. Hij grapte later vaak tegen haar dat hij bij elke pijnscheut aan haar moest denken.
Burt Reynolds
– Censuur van de titel: Vanwege het woord “whorehouse” werd de titel in sommige Amerikaanse steden als obsceen beschouwd. In advertenties werd de film soms hernoemd naar The Best Little Cathouse in Texas, en op televisie werd het woord soms vervangen door een tongklik-geluid.
– Dolly’s eigen inbreng: Het was Dolly’s idee om een romantische relatie tussen haar personage (Miss Mona) en de sheriff toe te voegen. Oorspronkelijk was dit niet het geval in het waargebeurde verhaal waar de film op gebaseerd is, wat haar kritiek opleverde van de scenarioschrijvers.
Dolly Parton
– Conflicten achter de schermen: Hoewel de film een succes was, noemde Dolly de productie later een “nachtmerrie”. Er werden meerdere regisseurs ontslagen voordat de opnames begonnen, naar verluidt mede op haar aandringen. Ook kampte Dolly destijds met fysieke en emotionele problemen, terwijl Burt Reynolds in een slecht humeur was door zijn recente breuk met actrice Sally Field.
– Bumpersticker: Omdat er veel en vaak mensen werden ontslagen bij het maken van deze film,
circuleerde er op een gegeven moment een bumpersticker in Hollywood met de tekst
“HONK IF YOU’VE BEEN FIRED FROM BEST LITTLE WHOREHOUSE”.
(Vertaald: Toeter als je ontslagen bent bij “BEST LITTLE WHOREHOUSE”.)
– Verwijderde scènes: Verschillende nummers uit de oorspronkelijke Broadway-musical werden
geschrapt, waaronder “Doatsy Mae”, en Dolly’s eigen nieuw geschreven nummers “Where Stallions Run” werden ook niet in de uiteindelijke bioscoopversie gebruikt. Het nummer “Down at the Chick-Chick-Chicken Ranch” werd ook opgenomen door Dolly, maar werd niet in de film gebruikt en is ook niet terug te vinden op de soundtrack. Het circuleert wel rond op internet. Ook het nummer “Twenty Four Hours of Lovin'”, dat in de film gezongen word door Jewel, staat niet op de soundtrack.
– Aandenken: Dolly Parton was erg gehecht aan haar uiterlijk in de film. Ze onthulde jaren later dat ze de valse wimpers die ze droeg nog steeds had bewaard omdat ze “langer waren dan normaal”.
– Andere kanshebbers: Voordat Dolly Parton en Burt Reynolds werden gecast, werden namen als Shirley MacLaine en Willie Nelson overwogen voor de hoofdrollen.
Shirley MacLaine Willie Nelson .
– Opbrengst: Ondanks gemengde recensies was de film een groot succes aan de kassa. Met een budget van ongeveer 20 tot 35 miljoen dollar bracht de film bijna 70 miljoen dollar op. Dolly kreeg voor deze film 1.5 miljoen dollar, terwijl Burt Reynolds 3.5 miljoen dollar kreeg.
– De filmset bestaat nog steeds: Het huis dat voor de film werd gebouwd op het terrein van Universal Studios in Hollywood is nog steeds te zien tijdens de bekende tram-tour. Hetzelfde gebouw werd later ook gebruikt voor de horrorfilm House of 1000 Corpses.
8. Merchandise en Memorabilia
Merchandise en memorabilia van de film The Best Little Whorehouse in Texas, met Dolly Parton
en Burt Reynolds, zijn gewilde verzamelobjecten, met name vanwege de iconische status
van Parton en het succes van de soundtrack.
Hier is een overzicht van de meest voorkomende en bijzondere items
Soundtrack
– Original Soundtrack LP (1982): De vinylplaat met de soundtrack van de film (MCA-6112) is het meest voorkomende verzamelobject. Zowel de LP als de cassette zijn nog redelijk goed verkrijgbaar.
– Signatures: Gesigneerde exemplaren door Dolly Parton (soms samen met Burt Reynolds)
zijn zeldzaam en waardevol.
– Original Broadway Cast Recording: Soms worden opnames van de eerdere toneelmusical
(1978) verward met de filmversie, maar ook deze zijn populair.
Filmmemorabilia
– Lobby Cards (Set van 8): Oorspronkelijke kleurenlobbykaarten die in bioscopen
hingen, zijn zeer gezocht.
– Film Posters: Originele posters met Dolly Parton en Burt Reynolds, vaak met het
kenmerkende ontwerp (zie bovenaan deze pagina).
– Movie Stills: Zwart-wit of kleurenfoto’s van scènes uit de film, met name van Dolly als Miss Mona.
– Press Kits/Scripts: Originele persmappen of scripts die aan de media werden verstrekt.
Zeldzame items
– Kledingstukken: Er zijn replica’s of vintage-stijl kleding beschikbaar, waaronder “Frisco Tub Club”
shirts of “The Doll House” T-shirts.
– Signed Photo’s: Foto’s gesigneerd door Dolly Parton, vaak in haar “Mona Stangley” look,
met een certificaat van echtheid (COA).
– Kostuumonderdelen: Af en toe komen originele kostuums uit de film op de veiling, zoals de
paars-witte gingham jurk die Dolly droeg. De iconische zwarte en rode jurk zijn te bewonderen
in Dolly’s museum in haar pretpark ‘Dollywood’..
Dolly Parton in de iconische zwarte en rode jurk
De waarde van de memorabilia hangt sterk af van de staat van het item en de aanwezigheid van
handtekeningen met daarbij de bijbehorende certificaat van echtheid (COA).
9. Tot Slot
De film blijft tot op de dag van vandaag een geliefde klassieker, mede dankzij de muziek van Carol Hall en de onvergetelijke vertolkingen van Dolly Parton en Burt Reynolds.
.
