{"id":18637,"date":"2026-05-05T12:39:21","date_gmt":"2026-05-05T11:39:21","guid":{"rendered":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=18637"},"modified":"2026-06-01T21:16:09","modified_gmt":"2026-06-01T20:16:09","slug":"achtergrond-informatie-over-de-film-nine-to-five","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=18637","title":{"rendered":"Achtergrond informatie over de film \u2018Nine to Five\u2019"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nFilmposter – Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

De film Nine to Five<\/em> (1980) is veel meer dan een iconische komedie; het is een baanbrekende mijlpaal in de popcultuur en de vrouwenbeweging. Het verhaal achter de film combineert keiharde realiteit met
\nHollywood-magie, waarbij de strijd voor gelijke rechten, de opkomst van een feministische beweging en Dolly Parton’s legendarische acteerdebuut samenkomen.<\/span><\/p>\n

Hieronder volgt het uitgebreide verhaal over de ontstaansgeschiedenis, de culturele impact en de iconische titelsong van deze klassieker.<\/span><\/p>\n

1. Het activistische fundament: De 9to5-beweging<\/span><\/h2>\n

Het idee voor de film ontstond niet in de koker van een Hollywood-studio, maar op de straten van Boston. In 1973 richtten Karen Nussbaum en Ellen Cassedy een organisatie op genaamd 9to5: National Association of Working Women. De aanleiding was simpel: vrouwelijke kantoormedewerkers (secretaresses, typistes, telefonistes) waren destijds de motor van de Amerikaanse economie, maar werden behandeld als tweederangsburgers.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\nKaren Nussbaum\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Ellen Cassedy<\/span>\u00a0 .<\/span><\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

Vrouwen in deze administratieve functies liepen structureel aan tegen:<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Extreme onderbetaling in vergelijking met mannelijke collega’s.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Geen enkele mogelijkheid om promotie te maken.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Structurele seksuele intimidatie die destijds sociaal geaccepteerd was.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Het moeten uitvoeren van vernederende huishoudelijke taken voor de baas, zoals koffie zetten, zijn auto wassen of kerstcadeaus kopen voor zijn vrouw.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJane Fonda & Karen Nussbaum<\/span><\/strong><\/p>\n

Nussbaum was een goede vriendin van actrice en politiek activiste <\/span>Jane Fonda (destijds erg actief in de
\nanti-oorlogsbeweging)<\/span><\/span>. Fonda luisterde naar de verhalen van de vrouwen uit de beweging. Ze hoorde
\nabsurde, schokkende anekdotes over hoe bazen hun secretaresses behandelden. Fonda realiseerde zich dat deze verhalen verteld moesten worden aan een miljoenenpubliek. Ze besloot haar eigen
\nproductiemaatschappij, IPC Films, te gebruiken om een film over dit onderwerp te maken.<\/span><\/p>\n

2. Van drama naar gitzwarte komedie<\/span><\/h2>\n

In eerste instantie wilde Jane Fonda een serieus, politiek geladen drama maken over de uitbuiting van
\nkantoorvrouwen. Ze huurde scenarioschrijver Colin Higgins in om het script te schrijven. Tijdens het
\nonderzoek fonds interviewden Fonda en Higgins tientallen secretaresses.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nColin Higgins<\/span><\/strong><\/p>\n

Tijdens deze gesprekken viel Fonda iets op: wanneer vrouwen praatten over hun vreselijke bazen,
\nbegonnen ze vaak te fantaseren over hoe ze wraak zouden nemen. Deze fantasie\u00ebn waren wild,
\ngewelddadig en vaak bizar grappig. Vrouwen grapten erover dat ze hun baas wilden neerschieten,
\nvergiftigen of uit het raam wilden gooien.<\/span><\/p>\n

Fonda en Higgins beseften dat een zwaar drama het publiek wellicht zou afschrikken of een schuldgevoel zou aanpraten. Een komedie daarentegen kon fungeren als een Trojaans paard: door mensen te laten
\nlachen, kon je ze ondertussen confronteren met de harde realiteit van seksisme en ongelijkheid. Het script werd omgegooid tot een satirische, gitzwarte komedie.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0\"\"\u00a0 \u00a0 \"\"
\nPatricia Resnick\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Colin Higgins\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Bruce Gilbert\u00a0 \u00a0 \u00a0.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

Het scenario van de film Nine to Five<\/em>\u00a0werd geschreven door Patricia Resnick en Colin Higgins. Patricia
\nResnick<\/span> bedacht het oorspronkelijke verhaal en schreef de eerste opzet van het script. Colin Higgins (die ook bekend is van films als The Best Little Whorehouse In Texas,<\/em> Foul Play<\/em> en Harold and Maude<\/em>)<\/span>, die de film ook regisseerde, werkte vervolgens met haar samen om het scenario te verfijnen tot de uiteindelijke
\nfilmkomedie. De producent van de iconische film\u00a0was Bruce Gilbert. Daarnaast was actrice Jane Fonda (die ook \u00e9\u00e9n van de hoofdrollen speelde) nauw betrokken als uitvoerend producent.<\/span><\/p>\n

3. De casting: Het ontstaan van een droomtrio<\/span><\/h3>\n

Jane Fonda had een specifieke visie voor de drie hoofdrollen. Ze wilde drie totaal verschillende vrouwen die symbool stonden voor verschillende archetypen op de werkvloer.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nLily Tomlin (Violet Newstead)<\/strong><\/span><\/p>\n

Fonda zag de feministische cabareti\u00e8re en actrice Lily Tomlin optreden in haar soloshow op Broadway. Ze was zo onder de indruk van Tomlins scherpe humor en intelligentie dat ze haar direct wilde hebben voor de rol van Violet: de ervaren, hypercompetente weduwe en moeder die keer op keer wordt gepasseerd voor promotie ten gunste van minder gekwalificeerde mannen.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
\nDolly Parton (Doralee Rhodes)<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Fonda zocht iemand voor de rol van Doralee, de sexy secretaresse die door het hele kantoor ten onrechte wordt gezien als een ‘domme blondine’ en de minnares van de baas. Terwijl Fonda in de auto reed en naar de radio luisterde, hoorde ze een nummer van countryzangeres Dolly Parton. Parton was destijds een
\ngigantische ster in de countrymuziek, maar had nog nooit geacteerd. Fonda wist meteen: dit is onze
\nDoralee. Parton belichaamde de perfecte mix van uiterlijke glamour, scherp intellect en een
\nonverwoestbaar warm hart. Haar rol werd speciaal voor haar geschreven en op maat gemaakt.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJane Fonda (Judy Bernly)<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Fonda nam zelf de rol van Judy op zich: de timide, pas gescheiden vrouw die voor het eerst in haar leven de arbeidsmarkt op moet en geen flauw idee heeft hoe een kopieerapparaat werkt. Judy fungeert als het alter ego van het publiek: ze leert de kneepjes van het vak en ontdekt haar eigen kracht<\/span>; via haar ogen leerde de kijker de absurditeit van het kantoorleven kennen.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nDabney Coleman (Franklin Hart Jr.)<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Voor de rol van de baas, Franklin Hart Jr., zochten de makers een acteur die de ultieme “seksistische,
\nego\u00efstische, liegende en hypocriete huichelachtige vent” kon spelen, maar die toch een zekere charme
\nbezat, waardoor de film niet te grimmig werd. Dabney Coleman speelde de rol met verve en zette de
\nultieme karikatuur van de patriarchale tiran neer.<\/span><\/p>\n

4. Dolly Parton’s vuurdoop en de iconische titelsong<\/span><\/h2>\n

\"\"<\/a>
\nDolly Parton als Doralee Rhodes<\/span><\/strong><\/p>\n

Dolly Parton stemde toe in de rol, maar stelde \u00e9\u00e9n harde voorwaarde: zij moest de titelsong voor de film schrijven. Fonda ging direct akkoord.<\/span><\/p>\n

Omdat Parton nog nooit op een filmset had gestaan, was ze bloednerveus. Ze bereidde zich op haar eigen, unieke wijze voor. Ze leerde niet alleen haar eigen tekst uit haar hoofd, maar het volledige script<\/em> van alle personages. Tijdens de eerste scriptlezing sprak ze per ongeluk de zinnen van Lily Tomlin mee uit haar hoofd, wat zorgde voor grote hilariteit op de set. <\/span>Omdat ze wel ervaring had met theatervoorstellingen, was ze in de veronderstelling dat de sc\u00e8nes op chronologische volgorde werden opgenomen. Ze moest erg wennen aan het feit dat filmsc\u00e8nes kriskras door elkaar worden geschoten. <\/span>Fonda en Tomlin stelden haar direct gerust en er ontstond een levenslange vriendenband tussen de drie vrouwen.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nLilly Tomlin, Dolly Parton & Jane Fonda op de set van Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

Tussen de opnames door zat Parton vaak op de set te broeden op de titelsong. Ze had geen gitaar bij de hand, dus gebruikte ze haar lange, drag queen-achtige acrylnagels als percussie-instrument. Door haar
\nnagels in een specifiek ritme langs elkaar te strijken, imiteerde ze het mechanische geluid van een
\ntypemachine: clack-clack, clack-clack<\/em>. Dit ritme vormde de basis voor het nummer “9 to 5”.<\/span><\/p>\n

Toen ze het nummer live op de set aan Fonda en Tomlin liet horen, wisten de actrices dat ze een wereldhit in handen hadden. Het nummer werd genomineerd voor een Oscar en groeide uit tot het ultieme volkslied voor de werkende klasse.<\/span><\/p>\n

5. De productie: Fantasiesc\u00e8nes en improvisatie<\/span><\/h2>\n

De opnames van de film verliepen in een sfeer van creatieve vrijheid. Regisseur Colin Higgins moedigde de actrices aan om te improviseren. De beroemde sc\u00e8ne waarin de drie vrouwen in de keuken joints roken en praten over hun moordfantasie\u00ebn, weerspiegelt de echte chemie en vriendschap die buiten de camera ontstond.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJane Fonda, Dolly Parton & Lilly Tomlin<\/span><\/strong><\/p>\n

De film bevat drie visuele hoogtepunten waarin de moordfantasie\u00ebn van de vrouwen worden getoond:<\/span><\/p>\n

– Judy (Jane Fonda)<\/strong><\/strong> fantaseert dat ze als een jager op groot wild jacht maakt op haar baas en hem als een jachttrofee aan de muur hangt.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJane Fonda als Jager in Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

– Doralee (Dolly Parton)<\/strong><\/strong> fantaseert over een western-scenario waarin zij de baas met een lasso vangt, hem als een varken aan het spit braadt en hem aan zijn eigen bureau vastbindt.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\nDolly Parton in haar western outfit in Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

– Violet (Lily Tomlin)<\/strong><\/strong> beleeft een Disney-achtige sprookjesfantasie als Sneeuwwitje, waarin ze geholpen door geanimeerde bosdieren gif in de koffie van de baas stopt en hem uit het raam gooit.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nLilly Tomlin als Sneeuwwitje in Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

Wanneer er door een misverstand in het echte leven daadwerkelijk rattengif in de koffie
\nvan de baas belandt, raakt het trio in paniek. Dit leidt tot de ontvoering en gijzeling van
\nFranklin Hart Jr. in zijn eigen huis.<\/span><\/p>\n

6. Een visionaire blik op de moderne werkvloer<\/span><\/h2>\n

\"\"
\nDabney Coleman hangt aan het plafond in Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

Het meest revolutionaire deel van het achtergrondverhaal en het script is wat er gebeurt tijdens<\/em> de
\nafwezigheid van de baas. Terwijl Hart vastgebonden aan het plafond hangt, nemen de drie vrouwen het management van het bedrijf over. Ze voeren ingrijpende hervormingen door die in 1980 als utopisch en
\nradicaal werden beschouwd, maar vandaag de dag de standaard zijn in modern hr-beleid:<\/span><\/p>\n

– Flexibele werktijden (Flextime):<\/strong><\/strong> Medewerkers mogen hun uren aanpassen aan hun gezinsleven.<\/span><\/p>\n

– Job sharing:<\/strong><\/strong> Twee parttime medewerkers delen \u00e9\u00e9n fulltime functie.<\/span><\/p>\n

– Kinderopvang op de werkvloer:<\/strong><\/strong> Een cr\u00e8che in het kantoorgebouw zodat werkende moeders
\nhun kinderen dichtbij hebben.<\/span><\/p>\n

– Gelijke beloning:<\/strong><\/strong> Vrouwen krijgen hetzelfde salaris als mannen voor hetzelfde werk.<\/span><\/p>\n

– Een menselijke werkomgeving:<\/strong><\/strong> Het grijze, deprimerende kantoor wordt opgevrolijkt
\nmet planten en schilderijen.<\/span><\/p>\n

De film liet zien dat deze progressieve maatregelen niet leidden tot chaos, maar juist tot een stijging van de productiviteit met 20% en een drastische daling van het ziekteverzuim. Het was een directe boodschap aan het Amerikaanse bedrijfsleven: het fatsoenlijk behandelen van vrouwen is goed voor de winstcijfers.<\/span><\/p>\n

7. Impact en nalatenschap<\/span><\/h2>\n

Toen Nine<\/em> to Five<\/em>\u00a0in december 1980 in de bioscoop verscheen, was het een gigantische gok.
\nHollywood-bazen geloofden destijds niet dat een film met drie vrouwelijke hoofdrolspelers die
\nopenlijk over feminisme spraken commercieel succesvol kon zijn.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nEen sc\u00e8ne uit Nine to Five (Dolly – Lilly – Jane)<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

Het tegendeel bleek waar. De film bracht wereldwijd meer dan 100 miljoen dollar op en was na Star Wars: The Empire Strikes Back<\/em> de financieel meest succesvolle film van het jaar.<\/span><\/p>\n

De impact van de film was tweeledig:<\/span><\/strong><\/p>\n

– Cultureel:<\/strong><\/strong> Dolly Parton werd in \u00e9\u00e9n klap een legitieme Hollywoodster en een mainstream cultureel icoon. De film bewees dat vrouwen mainstream comedy’s konden dragen.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Maatschappelijk:<\/strong> De echte 9to5-beweging zag haar ledental explosief stijgen. De film opende het
\npublieke debat over seksuele intimidatie en loonongelijkheid, thema’s die tientallen jaren later met de #MeToo-beweging nog altijd pijnlijk actueel bleken te zijn.<\/span><\/span><\/p>\n

8. De Soundtrack<\/span><\/h2>\n

\"\"
\nSoundtrack – Nine to Five<\/span><\/strong><\/p>\n

De soundtrack van de Amerikaanse komediefilm Nine to Five<\/span><\/em>\u00a0is onlosmakelijk verbonden met de iconische titelsong van countrylegende Dolly Parton. Het album, dat op 8 december 1980 werd uitgebracht door 20th Century Fox Records<\/span>, biedt een unieke muzikale dynamiek. Naast de wereldberoemde, energieke
\npop-country-hit bestaat de soundtrack voornamelijk uit een klassiek geori\u00ebnteerde en humoristische
\norkestrale filmscore, gecomponeerd door Charles Fox. Samen vangen zij perfect de sfeer van frustratie,
\nrebellie en uiteindelijke triomf van de werkende vrouw in het begin van de jaren tachtig.<\/span><\/p>\n

De Titelsong: Dolly Parton’s “9 to 5”<\/strong><\/span><\/p>\n

Het absolute middelpunt van de soundtrack is het openings- en slotnummer “9 to 5”<\/span>, geschreven en
\ngezongen door Dolly Parton. Het nummer groeide uit tot veel meer dan een filmthema; het werd een
\nmondiaal volkslied voor de werkende klasse en specifiek voor de emancipatie van vrouwen op de werkvloer.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nSingle – 9 to 5<\/span><\/strong><\/p>\n

De Filmscore van Charles Fox<\/strong><\/span><\/p>\n

Hoewel Dolly Parton de show steelt met de titelsong, bestaat de rest van de offici\u00eble tracklist <\/span>volledig uit
\ninstrumentale composities van Charles Fox. Fox, een gevierd componist bekend van memorabele tv-tunes en filmmuziek, koos voor een opvallende benadering. In plaats van de destijds populaire
\nsynthesizer- of pure discogeluiden, maakte hij veelvuldig gebruik van klassieke orkestratie vermengd met jazzy en komische arrangementen.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nCharles Fox<\/span><\/strong><\/p>\n

Twee Verschillende Albums in 1980<\/strong><\/span><\/p>\n

Er ontstaat vaak verwarring over de discografie rondom de film. In het najaar van 1980 kwamen er namelijk twee verschillende albums op de markt die de titel “9 to 5” droegen.<\/span><\/p>\n

– De Offici\u00eble Soundtrack (20th Century Fox Records)<\/strong>:<\/strong> Dit is het album waar Charles Fox de boventoon voert. Het bevat uitsluitend de instrumentale filmmuziek en opent en sluit af met Dolly Parton’s titelsong (de Main Title<\/em> en de End Title<\/em>).<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\nSoundtrack – Nine to Five\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Album – 9 to 5 and Odd Jobs<\/span><\/strong><\/p>\n

– “9 to 5 and Odd Jobs” (RCA Records)<\/strong>:<\/strong> Dit is een solo-conceptalbum van Dolly Parton zelf. Omdat zij de smaak van het schrijven over werk te pakken had, maakte zij een volledig album gewijd aan de
\narbeidersklasse. Naast de film hit “9 to 5” staan hierop covers van klassiekers zoals “<\/em>The House of the Rising Sun”<\/span><\/em>\u00a0en Woody Guthries “<\/em>Deportee”<\/em>, evenals andere door haar geschreven nummers over de ‘working girl’.<\/span><\/p>\n

9. Aantal weetjes over de film<\/span><\/h2>\n

– <\/strong>De namen van de drie hoofdrolspeelsters vertonen opvallende gelijkenissen met de actrices zelf (J<\/strong>udy is J<\/strong>ane Fonda, D<\/strong>oralee is D<\/strong>olly Parton en V<\/strong>iolet is vernoemd naar een bloem, net als L<\/strong>ily Tomlin).<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJane Fonda, Dolly Parton & Lilly Tomlin<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Lily Tomlin wees de rol van Violet in eerste instantie af omdat ze doodop was na een andere lange filmset. Haar vrouw Jane Wagner wist haar gelukkig te overtuigen om de rol toch te accepteren. Als back-up voor haar rol stond komedielegende Carol Burnett klaar.<\/span><\/p>\n

–<\/strong> De rol van de grote baas Russell Tinsworthy werd weggeworpen door Hollywood-grootheden Gregory Peck en Charlton Heston. Uiteindelijk nam Sterling Hayden de rol op zich, al had hij op de set wel
\nspiekbriefjes (cue cards) nodig om zijn tekst te onthouden.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\nGregory Peck\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Charlton Heston\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Sterling Hayden<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Lily Tomlin improviseerde een groot deel van haar scherpe oneliners. De iconische sc\u00e8ne waarin haar
\npersonage als Sneeuwwitje is verkleed, zit vol met grapjes die niet in het script stonden.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Toen Dolly Parton op de set moest zoenen met een acteur (die in het echt getrouwd was met een goede vriendin), vond ze dat vreselijk ongemakkelijk.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Dolly Parton was zo dol op haar filmgarderobe dat ze bijna al haar outfits uit de film heeft opgekocht. Deze zijn tegenwoordig te bewonderen in het museum in haar pretpark ‘Dollywood’, dat te vinden is in
\nPigeon Forge in de staat Tennessee.<\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
\nNine to Five display in het museum in Dollywood<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Studio-bonzen waren doodsbang dat de film “te politiek” of “te boos” was. Tijdens testvoorstellingen bleek echter het tegendeel: vrouwen in de zaal gaven luidruchtige ovaties en stonden te juichen wanneer
\nde seksistische baas werd aangepakt.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Het nummer “9 to 5”\u00a0werd een onge\u00ebvenaard succes. De opgewekte, energieke countrysound gecombineerd met de strijdbare tekst (“Workin’ 9 to 5, what a way to make a livin’ \/ Barely gettin’ by, it’s all takin’ and no givin’<\/em>“) maakte het tot h\u00e9t volkslied voor werkende vrouwen. De song leverde Parton talloze prijzen op, waaronder twee Grammy Awards (voor beste countrynummer en beste vrouwelijke countryvocalen) en een Oscarnominatie voor Beste Originele Nummer.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Tegelijkertijd met de film scoorde de Schotse zangeres Sheena Easton in het Verenigd Koninkrijk een
\ngigantische hit, die toevallig ook “<\/em>9 to 5″<\/em> heette. Om verwarring met de titelsong van Dolly Parton in
\nAmerika te voorkomen, werd Eastons nummer daar haastig hernoemd naar “<\/em>Morning Train (Nine to Five)”.<\/em><\/span><\/p>\n

\"\"
\nSheena Easton<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>De impact van het project hield niet op bij het bioscoopsucces. In 1982 werd de film Nine to Five<\/em> bewerkt tot een gelijknamige sitcom op de Amerikaanse televisie. In deze televisieserie speelde de jongere zus van Dolly Parton, Rachel Parton, de rol van Doralee Rhodes.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
\nRachel Parton<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>In 2009 ging er bovendien een succesvolle Broadway-musical van Nine<\/em> to Five<\/em> in premi\u00e8re, waarvoor Dolly Parton geheel nieuwe nummers componeerde.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nDolly Parton met de cast van Nine to Five – The Musical<\/span><\/strong><\/p>\n

10. Merchandise en Memorabilia<\/span><\/h2>\n

De iconische komediefilm Nine to Five<\/em> heeft door de jaren heen een unieke verzameling merchandise en memorabilia opgebouwd. Hoewel er destijds geen massale speelgoedlijnen waren, is de film uitgegroeid tot een cultklassieker met veel gezochte verzamelobjecten.<\/span><\/p>\n

Authentieke Memorabilia & Handtekeningen<\/strong><\/span><\/p>\n

– Gesigneerde scripts en foto’s<\/strong>:<\/strong> Zeer gewild onder serieuze verzamelaars zijn door de cast gesigneerde filmscripts en foto’s<\/span>, vaak voorzien van echtheidscertificaten (COA).<\/span><\/p>\n

– Originele bioscoopposters<\/strong>:<\/strong> De authentieke “One Sheet”-posters uit 1980<\/span> en de Britse “Quad”-posters met het bekende artwork van de drie hoofdrolspeelsters zijn populaire decoratiestukken.<\/span><\/p>\n

Vintage Media & Muziek<\/strong><\/span><\/p>\n

– Klassieke filmreleases<\/strong>:<\/strong> Verzamelaars jagen op vroege fysieke media, zoals de originele VHS-banden, speciale editie dvd’s<\/span> en zelfs zeldzame vintage CED Videodiscs van 20th Century Fox.<\/span><\/p>\n

– Vinyl en soundtracks<\/strong>:<\/strong> Het door Dolly Parton geschreven themanummer “9 to 5”<\/span> was een gigantische hit. De originele 7-inch vinylsingles en de volledige filmmuziek op cd (zoals de gelimiteerde Intrada-editie) zijn geliefde audio-verzamelobjecten.<\/span><\/p>\n

– Boekadaptatie<\/strong>:<\/strong> De originele movie tie-in<\/em> paperback roman geschreven door Thom Racina<\/span> uit 1980 is een uniek stukje nostalgie.<\/span><\/p>\n

Moderne Kleding en Fan-Merchandise<\/strong><\/span><\/p>\n

– Koffiemokken<\/strong>:<\/strong> Ge\u00efnspireerd op de openingszin van het lied, zijn er talloze mokken en reistumblers met de tekst “Cup of Ambition”<\/span> te vinden.<\/span><\/p>\n

– Kantoorartikelen en stickers<\/strong>:<\/strong> Stickers voor laptops, muismatten en notitieblokken gemaakt van
\ngeupcyclede VHS-hoezen<\/span> die perfect passen binnen het kantoorthema van de film.<\/span><\/p>\n

Musical & Theater Merchandise<\/strong><\/span><\/p>\n

Sinds de film is omgebouwd tot een succesvolle Broadway-musical, is er een geheel nieuwe stroom aan merchandise bijgekomen. Denk hierbij aan offici\u00eble theaterbrochures, musical-pins, badges<\/span> en kerstornamenten.<\/span><\/p>\n

11. Tot Slot<\/span><\/h2>\n

Het achtergrondverhaal van Nine to Five<\/em> is dan ook het verhaal van een grassroots beweging in Boston die via Hollywood de hele wereld veroverde. Het staat symbool voor hoe humor, muziek en sterke vrouwen
\nsamen een culturele revolutie wisten te ontketenen die nog generaties lang zal voortleven.<\/span><\/p>\n

Nine<\/em> to Five <\/em>slaagde erin om een bittere, sociaaleconomische strijd te verpakken in een heerlijke komedie met een onvergetelijke soundtrack, waardoor de boodschap van gelijkheid diep doordrong in de harten van het grote publiek.<\/span><\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Filmposter – Nine to Five De film Nine to Five (1980) is veel meer dan een iconische komedie; het is een baanbrekende mijlpaal in de popcultuur en de vrouwenbeweging. Het verhaal achter de film combineert keiharde realiteit met Hollywood-magie, waarbij de strijd voor gelijke rechten, de opkomst van een feministische beweging en Dolly Parton’s legendarische […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":11783,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-18637","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18637","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18637"}],"version-history":[{"count":82,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18637\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20421,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/18637\/revisions\/20421"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11783"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18637"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}