{"id":17531,"date":"2026-04-20T13:30:50","date_gmt":"2026-04-20T12:30:50","guid":{"rendered":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=17531"},"modified":"2026-06-01T20:55:32","modified_gmt":"2026-06-01T19:55:32","slug":"achtergrond-informatie-over-de-film-easy-come-easy-go","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=17531","title":{"rendered":"Achtergrond Informatie over de film \u2018Easy Come, Easy Go\u2019"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nFilmposter – Easy Come, Easy Go<\/span><\/strong><\/p>\n

Easy Come, Easy Go<\/em> (1967) markeert een belangrijk omslagpunt in de filmcarri\u00e8re van Elvis Presley. Het was zijn 23e film en tevens de laatste samenwerking met de legendarische producent Hal B. Wallis<\/span> bij
\nParamount Pictures<\/span>. De film weerspiegelt de staat van de “Elvis-machine” in de late jaren ’60: een snelle productie die probeerde aan te haken bij de toenmalige hippiecultuur. Het achtergrondverhaal van deze productie is er \u00e9\u00e9n van een aflopende relatie met een studio, een verveelde superster, een krappe
\nopnameschema en de opkomst van een nieuwe tijdsgeest die de oude Elvis-formule inhaalde.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
\nElvis Presley<\/span><\/strong><\/p>\n

Hier is het gedetailleerde achtergrondverhaal van deze film.<\/span><\/p>\n

1. Context: Elvis in 1966<\/span><\/h2>\n

Toen Easy Come, Easy Go<\/em><\/span> tussen 12 september en 30 oktober 1966 werd opgenomen, bevond de
\nfilmcarri\u00e8re van Elvis zich op een dieptepunt. Na het enorme succes van Blue Hawaii<\/em> (1961) was de formule “Elvis + Locatie + Zingende Elvis + Veel Vrouwen” uitgemolken. Elvis was persoonlijk gedesillusioneerd door de kwaliteit van zijn films en soundtracks. Hij wilde serieuze rollen spelen, maar zijn manager, Colonel Tom Parker, hield vast aan de goedkope, snel geproduceerde formulefilms die gegarandeerd winst opleverden.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
\nFilmposter – Blue Hawaii<\/span><\/strong><\/p>\n

Easy Come, Easy Go<\/em> werd gefilmd in september en oktober 1966 en werd uitgebracht
\nin maart 1967. De opnames vonden plaats op het hoogtepunt van zijn “verveelde periode”,
\nwaarin hij vaak onge\u00efnspireerd overkwam op de set.<\/span><\/p>\n

2. Productie en Crew<\/span><\/h2>\n

De film werd geproduceerd door Hal B. Wallis, die vrijwel alle succesvolle eerdere films van Elvis had
\ngeproduceerd voor Paramount. Easy Come, Easy Go<\/em> markeerde echter het einde van hun moeizame
\nzakelijke relatie. John Rich regisseerde de film. Hij was een bekende tv-regisseur (later van All in the Family<\/em> en The Brady Bunch<\/em>), wat bijdroeg aan de ietwat ‘platse’ of “sitcom-achtige” uitstraling van de film. Elvis en John Rich konden niet goed met elkaar opschieten, een relatie die al gespannen was tijdens hun vorige
\nsamenwerking, Roustabout<\/em> (1964). Het scenario werd geschreven door Allan Weiss en Anthony Lawrence, e<\/span>n Colonel Tom Parker was weer de technisch adviseur.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0\"\"\u00a0 \u00a0\"\"\u00a0 \u00a0\"\"\u00a0 \u00a0\"\"<\/a>
\n\u00a0 \u00a0Hal B. Wallis\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0John Rich\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Allan Weiss\u00a0 \u00a0 \u00a0 Anthony Lawrence\u00a0 \u00a0 \u00a0Colonel Tom Parker<\/span><\/strong><\/p>\n

Tijdens de opnames waren Elvis en zijn vriend\/bodyguard Red West aan het giechelen tijdens een
\nserieuze sc\u00e8ne. Regisseur Rich werd woedend en liet de vrienden van Elvis (“The Memphis Mafia”)
\nvan de set verwijderen. Elvis, die zich door deze actie in zijn waardigheid aangetast voelde,
\nreageerde met de beroemde woorden: “We maken deze films omdat het leuk moet zijn, niets meer.
\nAls het niet meer leuk is, dan stoppen we ermee.”<\/em>. Naderhand werd Elvis tot de orde geroepen door
\nColonel Tom Parker, waarna het niet meer voorkwam.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>
\nElvis en de Memphis Mafia<\/span><\/strong><\/p>\n

De opnames vonden plaats bij Paramount Studios en op locaties in Californi\u00eb, waaronder de Long Beach Naval Station<\/span> en de haven van Santa Monica<\/span>. De onderwaterbeelden werden opgenomen in speciaal
\ngebouwde tanks op het studioterrein.<\/span><\/p>\n

3. Het Verhaal en de “Gimmick”<\/span><\/h2>\n

Het plot is typisch lichtvoetig en dient vooral als kapstok voor de nummers.<\/span><\/p>\n

De Hoofdrolspelers<\/span><\/strong>
\n\"\"<\/a> \"\" \"\" \"\" \"\" \"\" \"\"
\nElvis\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Dodie\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Pat\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Pat\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Skip\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Elsa\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Frank<\/span><\/strong>
\nPresley\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Marshall\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Priest\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Harrington Jr.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Ward\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Lanchester\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 McHugh\u00a0\u00a0<\/span><\/strong><\/p>\n

Elvis speelt de rol van Ted Jackson, een voormalig kikvorsman van de Amerikaanse marine die nu
\nzijn brood verdient als diepzeeduiker en nachtclubzanger. Tijdens zijn laatste missie voor de marine
\nontdekt hij een gezonken schip uit de 19e eeuw, de Port of Call<\/em>, waarvan hij vermoedt dat
\nhet een schat aan Spaanse goudstukken bevat.<\/span><\/p>\n

Eenmaal uit de marine wordt hij een zelfstandige schatzoeker. Samen met zijn vriend Judd Whitman
\n(gespeeld door Pat Harrington Jr.) en de excentrieke yoga-instructrice Jo Symington (gespeeld door Dodie Marshall, die ook in Spinout<\/em> speelde<\/span>) probeert hij de schat te bergen. Ze krijgen echter concurrentie van de gladde Gil Carey (gespeeld door Skip Ward) en de verleidelijke Dina Bishop (gespeeld door Pat Priest<\/span>).
\nUiteindelijk blijkt de “schat” te bestaan uit koperen munten met een waarde van slechts 30 cent per stuk. Jackson doneert de buit uiteindelijk aan een lokaal goed doel, maar wint wel de liefde
\nvan het meisje Jo Symington (gespeeld door Dodie Marshall).<\/span><\/p>\n

4. Muziek en de Soundtrack<\/span><\/h2>\n

\"\"
\nSoundtrack – Easy Come, Easy Go<\/span><\/strong><\/p>\n

De muziek van Easy Come, Easy Go<\/em> is kenmerkend voor de late jaren ’60-films van Elvis:
\nvrolijk, maar vaak als “opvulling” bedoeld.<\/span><\/p>\n

De soundtrack bevat zes nummers, waaronder de titelsong “Easy Come, Easy Go”, “I’ll Take Love”, “Sing You Children” en het excentrieke nummer “Yoga Is as Yoga Does”, dat hij zingt met de legendarische
\nElsa Lanchester (bekend van\u00a0Bride of Frankenstein<\/em>). De soundtrack EP (Extended Play) verkocht
\nslechts 30.000 exemplaren, waarmee het destijds de slechtst verkopende plaat van Elvis uit
\nzijn hele carri\u00e8re was. Elvis nam in totaal 7 liedjes op, maar het nummer \u201cShe\u2019s A Machine\u201d
\nis uit de film geknipt en ook niet terug te vinden op de soundtrack.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nElsa Lanchester & Elvis Presley op de set<\/span><\/strong><\/p>\n

Volgens getuigenissen was Elvis zo ontevreden over de kwaliteit van de liedjes tijdens de
\nopnamesessies op 28-29 september 1966 in de Paramount Record Studio in Hollywood,
\nCalifornia<\/span>, dat hij de nummers omschreef als “shit”. De opnamesessies werden geleid door
\nJoseph J. Lilley. De soundtrack werd uitgebracht op 24 maart 1967.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJoseph J. Lilley<\/span><\/strong><\/p>\n

5. Het einde van een tijdperk<\/span><\/h2>\n

Easy Come, Easy Go<\/em> was de 23e film van Elvis en de laatste voor producer Hal B. Wallis. De formule werkte niet meer. Het publiek begon te veranderen en de “oude” Elvis-filmstijl werd als verouderd beschouwd. Hoewel de film nog wel wat geld opleverde en 50e werd in de bioscoopcijfers van 1967, was het duidelijk dat Elvis’ tijd in Hollywood ten einde liep.<\/span><\/p>\n

Omdat Elvis in deze periode fysiek wat zwaarder werd, werd hij in de film gestileerd met strakkere, zwarte kleding om hem slanker te laten lijken, een bewuste keuze van regisseur John Rich.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nRoger Ebert<\/span><\/strong><\/p>\n

Recensenten zoals Roger Ebert, die werkzaam was bij de Chicago Sun-Times, <\/span>waren hard; zij zagen de film als een zielloos product dat alleen diende als vehikel voor de liedjes.<\/span><\/p>\n

6. Aantal weetjes over de film<\/span><\/h2>\n

–\u00a0<\/strong><\/span>Paramount was in 1965 al begonnen aan een film met dezelfde titel, maar dan met het surfduo Jan and Dean. Die productie werd echter gestaakt na een ernstig treinongeluk tijdens het filmen, waar Jan Berry en 13 anderen personen gewond raakten. <\/span>Twee jaar later gebruikte de studio de titel opnieuw voor deze
\nElvis-film, maar met een compleet ander verhaal.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJan and Dean<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>De film heeft verschillende werktitels gehad, namelijk Easy does it<\/em>, Nice and Easy<\/em>, Port of Call<\/em>
\nen A girl in every port<\/em>.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Het marineschip in de opening van de film is de echte mijnenveger U.S.S. Gallant<\/em>.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Elvis\u2019s tegenspeelster uit Paradise, Hawaiian Style<\/em>, Shelley Fabares, werd ook een rol
\naangeboden in deze film. Maar ze bedankte er voor en gaf als \u00e9\u00e9n van de redenen
\ndat ze het afsloeg vanwege Colonel Tom Parker.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"<\/a>
\n\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Shelley Fabares\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Filmposter – Paradise, Hawaiian Style<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Elvis speelde in de film samen met Pat Harrington Jr. (die zijn sidekick Judd speelde). De twee werden vrienden tijdens de opnames, en Elvis gaf hem als geschenk een auto<\/span>.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nPat Harrington Jr.<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>In de film is een bekende ‘goof’ te zien: wanneer het personage van Dodie Marshall
\nuit de nachtclub komt, draagt ze een rode jurk, maar bij aankomst thuis draagt ze
\nplotseling een gestreepte top met een witte broek.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nDodie Marshall<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Acteur Frank McHugh besloot na deze film te stoppen met acteren.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nFrank McHugh<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Drummer Bill Lynn speelt in deze film een figurantenrol.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nBill Lynn<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Het nummer \u201cYou Gotta Stop\u201d heette oorspronkelijk \u201cStop, You\u2019re Wrong Again\u201d.
\nVoor de film werd de titel van dit nummer veranderd.<\/span><\/p>\n

– <\/strong>Jerry Scheff maakte tijdens de opnames van deze soundtrack zijn debuut voor Elvis. Hij zou later een
\ncruciaal onderdeel worden van Elvis’ beroemde TCB Band tijdens zijn live-optredens in de jaren ’70<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJerry Scheff<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Acteur Jackie Chan bezocht Elvis op de filmset van deze film. Er werd hem een
\nfigurantenrol aangeboden, die hij moest weigeren om zelf niet in de problemen
\nte komen vanwege verplichtingen.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nJackie Chan<\/span><\/strong><\/p>\n

– <\/strong>Er gaan sterkte geruchten dat Elvis het nummer \u201cLeave My Woman Alone\u201d ook had
\ningezongen voor deze film, maar dat klopt niet. Er werd alleen een instrumentale band
\nvan gemaakt die Elvis nooit heeft ingezongen.<\/span><\/p>\n

7. Merchandise en Memorabilia<\/span><\/h2>\n

De merchandise en memorabilia rondom de film Easy Come, Easy Go<\/em>\u00a0is, gezien de relatieve
\nmiddelmatigheid van de film zelf, verrassend verzamelwaardig geworden. Omdat het Elvis’ laatste
\nfilm was voor Paramount en producer Hal Wallis, markeert het een specifiek einde van een tijdperk.<\/span><\/p>\n

Originele Filmposters<\/strong><\/span><\/p>\n

– Filmposters<\/strong>:<\/strong> De originele Amerikaanse “One Sheet” posters uit 1967 zijn zeer gewild en hebben
\nvaak een geschatte waarde van rond de \u20ac275. Er zijn ook grotere bioscoopposters die al
\nin 1966 werden geproduceerd ter promotie.<\/span><\/p>\n

– Lobby Cards en Foto’s<\/strong>:<\/strong> Setjes lobby cards (foto’s die in de bioscoop hingen) en originele zwart-wit set foto’s worden regelmatig verhandeld op platforms zoals eBay.<\/span><\/p>\n

– Internationale posters:<\/strong><\/strong> Belgische en Italiaanse posters zijn populair vanwege hun unieke artwork.<\/span><\/p>\n

Kleding en Props<\/strong><\/span><\/p>\n

– Film-gedragen kleding:<\/strong><\/strong> Items die Elvis daadwerkelijk droeg, zoals de turtlenecks en broeken
\nvan Sy Devore (met Paramount-labels), verschijnen soms op veilingen.<\/span><\/p>\n

– Props:<\/strong> Een bekend rekwisiet uit de film is de nagemaakte Griekse
\nzilveren munt die Elvis als duiker opduikt.<\/span><\/p>\n

Moderne Verzamelaarsitems<\/strong><\/span><\/p>\n

– Boeken & Bladmuziek:<\/strong><\/strong> Diverse promotionele boeken of originele bladmuziek van de nummers.<\/span><\/p>\n

8. Overige<\/span><\/h2>\n

– In 1990<\/strong> bracht AJR Records de soundtrack opnieuw uit, zowel op LP als op CD.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nAJR Records – Easy Come, Easy Go (1990)<\/span><\/strong><\/p>\n

– In 2007<\/strong> bracht het FTD label de soundtrack opnieuw uit op CD met de outtakes.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nFTD – Easy Come, Easy Go (2007)<\/span><\/strong><\/p>\n

– In 2020<\/strong> bracht het FTD label de soundtrack opnieuw uit op LP met de outtakes, in zeer beperkte oplage.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nFTD \u2013 Easy Come, Easy Go (2020)<\/span><\/strong><\/p>\n

9. Tot Slot<\/span><\/h2>\n

Easy Come, Easy Go<\/em> is een tijdsdocument. Het laat een getalenteerde artiest zien die gevangen zit
\nin een creatieve houdgreep, omringd door een kleurrijke, typische 60’s setting, die de opkomende
\nRock-revolutie negeert om vast te houden aan een snel verblekende Hollywood-formule. Hoewel de
\nfilm tegenwoordig als “campy” en vermakelijk wordt gezien door fans, staat hij bekend als \u00e9\u00e9n van
\nde minst ge\u00efnspireerde producties uit zijn filmografie.<\/span><\/p>\n

.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Filmposter – Easy Come, Easy Go Easy Come, Easy Go (1967) markeert een belangrijk omslagpunt in de filmcarri\u00e8re van Elvis Presley. Het was zijn 23e film en tevens de laatste samenwerking met de legendarische producent Hal B. Wallis bij Paramount Pictures. De film weerspiegelt de staat van de “Elvis-machine” in de late jaren ’60: een […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":16609,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-17531","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17531","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17531"}],"version-history":[{"count":53,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17531\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20404,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17531\/revisions\/20404"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/16609"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}