{"id":11783,"date":"2025-02-16T20:34:22","date_gmt":"2025-02-16T19:34:22","guid":{"rendered":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=11783"},"modified":"2026-05-05T12:41:06","modified_gmt":"2026-05-05T11:41:06","slug":"dolly-parton-biografie","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/?page_id=11783","title":{"rendered":"Biografie Dolly Parton"},"content":{"rendered":"

\"\"\u00a0 \u00a0 \"\"
\nDolly Parton 3 jaar oud\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Dolly Parton 13 jaar oud <\/strong>\u00a0<\/span> \u00a0.<\/span><\/p>\n

Dolly Parton is als Dolly Rebecca Parton geboren op 19 januari 1946 in Pittman Center, een stad in Sevier County, Tennessee. Dolly werd geboren in het gezin<\/a><\/strong><\/span> van Robert Lee Parton Sr. en Avie Lee Caroline Owens als 4e<\/sup> van 12 kinderen, en groeide op in Locust Ridge, Sevierville. Muziek was een belangrijk onderdeel van haar opvoeding, mede doordat haar moeders kant van de familie erg muzikaal was. Avie Lee\u2019s vader was predikant bij de Pinkstergemeente, waar Dolly en haar familie regelmatig op zondag te vinden waren. Op haar 6e<\/sup> zong ze voor het eerst samen met een aantal van haar broertjes en zusjes op het podium in de kerk. Op haar 7e<\/sup> begon ze met het bespelen van een zelf gemaakte gitaar en een jaar later kreeg ze van haar oom Bill Owens haar eerste echte gitaar. Haar oom had gezien dat ook Dolly de muzikaliteit van haar moeders kant van de familie had ge\u00ebrfd. En dat zij\u00a0 erg ge\u00efnteresseerd was in muziek en graag zong. \u00a0Hij zorgde ervoor dat ze bij diverse lokale radioprogramma\u2019s in Knoxville haar zangtalent kon laten horen. Op 10-jarige leeftijd werd ze een vaste artiest bij \u201cThe Cas Walker Show\u201d dat bij de lokale radio en televisie te horen en te zien was. Op 13-jarige leeftijd nam ze haar eerste single op bij Goldband Records, met op de
\nA-kant “Puppy Love”, en op de B-kant “Girl Left Alone”, beide geschreven door Dolly en haar oom Bill Owens. Dankzij de standvastigheid van Bill, mocht ze op 14-jarige leeftijd een optreden doen in The Grand Ole Opry in Nashville. Omdat countryzanger Jimmy C. Newman haar zo leuk en lief vond, stond hij zijn plaats af aan Dolly. In The Grand Ole Opry ontmoette de jonge Dolly zanger Johnny Cash (waar ze op slag verliefd op werd), die haar aanmoedigde om door te gaan met zingen.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\nRobert Lee & Avie Lee Parton\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Bill Owens<\/strong>\u00a0<\/span> \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 .<\/span><\/span><\/p>\n

In 1964, een dag nadat ze haar schooldiploma had behaald, verhuisde Dolly naar Nashville. Op de eerste dag dat ze daar is ontmoet ze, terwijl ze buiten zit te wachten bij een wasserette, een jonge man met de naam Carl Thomas Dean. Al snel worden de twee verliefd op elkaar en in 1966 trouwt het stel stiekem in \u00a0Ringgold, Georgia. In Nashville werd ze al snel opgemerkt en tekende ze een contract bij
\n\u2018Combine Publishing\u2019, voor het schrijven van liedjes. Daar schreef ze samen met haar oom Bill het nummer: “Put It Off Until Tomorrow”, dat in 1966 een hit werd voor Bill Phillips. Het duo schreef in deze periode meer nummers, die werden opgenomen door onder andere: Skeeter Davis, Kitty Wells en Hank Williams Jr. in 1965 tekende Dolly een platencontract bij \u2018Monument Records\u2019, en werd ze gelanceerd als \u2018Bubblegum zangeres\u2019. In deze periode scoorde ze een klein hitje met de single “Happy, Happy Birthday Baby”. In 1967 kwam een droom uit voor Dolly, ze mocht eindelijk, na veel zeuren, een country single opnemen. Er werd gekozen voor het nummer “Dumb Blonde”, dat door Curly Putman geschreven is, en op
\nnummer 24 belandde in de country hitlijsten. Op 18 september 1967 kwam het debuut album uit
\nmet de titel \u2018Hello, I’m Dolly\u2019 bij Monument Records, en het kwam op nummer 11 in de country-album hitlijsten.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"
\n.<\/span>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Trouwfoto Dolly & Carl\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Dolly & Carl Thomas Dean<\/strong><\/span><\/p>\n

Door dit succes werd Dolly opgemerkt door countryzanger Porter Wagoner, die haar vroeg of ze zijn vaste zangeres Norma Jean wilde vervangen in zijn TV show \u2018The Porter Wagoner Show\u2019. Norma Jean stopte
\nomdat ze ging trouwen en met haar kersverse echtgenoot ging verhuizen naar Oklahoma. Deze uitdaging nam Dolly graag aan en zo kwam ze terecht op de nationale tv. Naast haar deelname aan de TV show
\nvergezelde ze Porter Wagoner ook op zijn roadshows. Al snel bleek Dolly een grote aanwinst te zijn voor de show, en overtuigde Porter zijn platenmaatschappij RCA Records om Dolly
\neen platencontract bij hen te laten tekenen.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nThe Porter Wagoner Show<\/strong><\/span><\/p>\n

Eind 1967 bracht RCA Records het 1e<\/sup> duet uit van Porter en Dolly, met de titel “The Last Thing on My Mind”, dat in de top 10 van de country hitlijsten terecht kwam. In de zomer van 1968 kwam de 1e<\/sup> solo single van Dolly uit bij RCA Records met de titel “Just Because I’m a Woman”, dat een bescheiden hitje werd. In de 2 jaar die volgden scoorde Dolly geen enkele hit met haar solo liedjes, terwijl ze met de duetten met Porter Wagoner de ene hit na de andere scoort. In 1968 werden Dolly & Porter uitgeroepen tot beste country duo door de Country Music Association. In 1969 werd ze lid van \u201cThe Grand Ole Opry\u201d in Nashville. In 1970 scoorde Dolly eindelijk een hit met de cover “Mule Skinner Blues (Blue Yodel No. 8)” van Jimmie Rodgers, die op nummer 3 bleef steken in de hitlijsten. Ze kreeg zelfs een Grammy nominatie voor haar vertolking.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\"
\nDolly Parton & Porter Wagoner<\/strong><\/span><\/p>\n

In februari 1971 scoorde ze eindelijk haar 1e<\/sup> nummer 1 hit met de single “Joshua”, dat door Dolly zelf
\ngeschreven is. De daarop volgende 2 jaar scoorde ze meerdere hits, met onder andere de nummers: “Coat of Many Colors”, “Touch Your Woman”, “My Tennessee Mountain Home” en “Travelin’ Man”. Ook had ze
\nsamen met Porter Wagoner succes met de singles “The Right Combination”, “Burning the Midnight Oil” en “Lost Forever in Your Kiss”. In oktober 1973 werd de single “Jolene” uitgebracht, dit werd niet alleen in
\nAmerika een grote hit, maar ook ver daarbuiten. Vlak daarna besluit Dolly te stoppen met
\n\u2018The Porter Wagoner Show\u2019, om zich volledig te concentreren op haar solo carri\u00e8re. In April 1974 was ze voor het laatst te zien in deze tv show. Ondanks dat Dolly niet meer te zien was in de TV show, bleven ze nog wel duetten albums uitbrengen en produceerde Porter diverse solo albums van Dolly. In 1975 kwam het laatste album uit van Dolly Parton & Porter Wagoner met de titel \u201cSay Forever You’ll Be Mine\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\" \"\"
\n.<\/span>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 “Joshua”\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0“Coat Of Many Colors”\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 “Say Forever You’ll Be Mine”<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

Omdat Porter er niets van wilde horen dat Dolly wilde stoppen met de TV show, schreef ze een nummer voor hem met de titel “I Will Always Love You”. Toen ze het in zijn kantoor voor Porter zong, moest hij heel hard huilen en zei daarna dat ze een hit te pakken had met dit nummer.
\nEn zo werd het uitgebracht als single op 18 maart 1974 en het werd een nummer 1 hit. Mede door dit
\nsucces won Dolly in 1975 de award voor \u2018Female Vocalist of the Year\u2019 bij de CMA Awards. In 1982 bracht Dolly het nummer “I Will Always Love You” opnieuw uit in een nieuw jasje, deze werd gebruikt in haar film \u2018The Best Little Whorehouse in Texas\u2019. Met deze versie scoorde Dolly opnieuw een nummer 1 hit. In 1992 werd het nummer gecoverd door Whitney Houston voor haar film \u2018The Bodyguard\u2019. Deze versie stond maar liefst 14 weken in de top van de hitlijsten in Amerika, maar ook in vele andere landen werd het een grote hit. Whitney Houston kreeg zelfs een Grammy Award voor haar versie. Vele mensen kwamen jaren later er pas achter dat Dolly Parton de schrijver was van deze monsterhit. In 1995 doet Dolly het nog eens
\ndunnetjes over, en brengt ze het nummer “I Will Always Love You” voor de 3e<\/sup> keer uit, dit keer als een duet met Countryzanger Vince Gill. Deze versie bleef op nummer 15 steken in de Amerikaanse country hitlijsten.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\"
\nThe Bodyguard – Filmposter\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0The Bodyguard – Soundtrack\u00a0<\/strong><\/span> \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 .<\/span><\/p>\n

Dolly Parton vertelde in februari 2018 in een interview dat Elvis Presley interesse had getoond
\nin “I Will Always Love You”. Hij wilde het graag opnemen. Maar Dolly sloeg de deal af omdat ze meer dan de helft van de royalty\u2019s zou moeten opgeven, zoals de regel was van Colonel Tom Parker, de manager
\nvan Elvis Presley. Ze heeft er dagen om moeten huilen dat ze het had afgeslagen, maar uiteindelijk was ze toch blij dat ze het niet heeft gedaan. Dit hele voorval resulteerde later in het nummer
\n“I Dreamed About Elvis\u201d, dat ze samen heeft opgenomen met Ronnie McDowell & The Jordanaires, en ze vaak zong tijdens concerten omdat het goed in het gehoor lag en populair was bij vele fans. Het nummer werd later toegevoegd op haar album Rockstar dat in 2023 werd uitgebracht.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \"\"<\/a>\u00a0 \u00a0 \"\"
\nDolly Parton\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Elvis Presley\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Dolly Parton<\/strong><\/span><\/p>\n

In 1976 gaat Dolly Parton de samenwerking aan met Sandy Gallin, die haar persoonlijke manager wordt en dat de komende 25 jaar zal blijven. Vanaf deze tijd brengt Dolly meer mainstream nummers uit, die meer richting popmuziek gaan. Op 13 september 1976 is Dolly voor het eerst te zien in haar eigen tv show met de titel \u201cDolly\u201d. Deze show liep tot 7 maart 1977. In 1977 werd het album \u201cHere You Come Again\u201d
\nuitgebracht, waarvan de titeltrack een grote hit werd in zowel de country hitlijsten als de pop hitlijsten, en wordt Dolly Parton als \u2018crossover\u2019 artiest op de kaart gezet. In 1978 wint ze zelfs een Grammy award voor het laatst genoemd album. In Oktober 1978 verschijnt Dolly op de cover van Playboy magazine, in een
\nplayboy bunny outfit, nadat ze verschillende aanbiedingen om naakt te poseren voor het blad
\nhad afgewezen. In Maart 1979 daagt Porter Wagoner Dolly voor de rechter voor contractbreuk, en eist maar liefst 3 miljoen dollar van haar. De rechtszaak werd buiten de rechtbank geschikt. In 1980 scoorde ze samen met Porter Wagoner nog 1 laatste hit met de single “Making Plans”. Deze single is afkomstig van het duetten album Porter & Dolly, dat uitgebracht moest worden als onderdeel van de schikking in de
\nrechtszaak tussen Dolly en Porter. Alle nummers die op dit album staan waren al eerder opgenomen in de jaren dat Dolly en Porter nog samen door 1 deur konden \u00a0en ze waren bij de
\nplatenmaatschappij op de plank blijven liggen.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\" \"\"
\nDolly Parton & Sandy Gallin\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Dolly Parton in\u00a0 de Playboy\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/strong><\/span><\/p>\n

In 1980 gaat Dolly Parton een nieuwe uitdaging aan, ze gaat namelijk spelen in de nieuwe film
\n\u20189 to 5\u2019 geproduceerd door de productiemaatschappij \u2018IPC Films\u2019, opgericht door Jane Fonda. Zij zou 1 van de hoofdrollen spelen en actrice Lily Tomlin \u00a0nam de andere hoofdrol voor haar rekening . Jane Fonda miste nog een actrice voor de derde vrouwelijke hoofdrol\u00a0 en moest meteen aan Dolly Parton denken. Dolly had totaal geen acteer ervaring, en ging er alleen mee akkoord als ze een country type mocht spelen. Dolly moest tijdens de opnames erg lang wachten tussen de sc\u00e8nes. Ze vond dat heel erg zonde van haar tijd, dus besloot ze om dan maar liedjes te gaan schrijven. Ze tikte met haar kunstnagels tegen elkaar en kwam plots op het idee dat dat geluid wel heel erg als het geluid van een typemachine klonk, en zo ontstond
\nineens het nummer “9 to 5”. Er was in 1e<\/sup> instantie gekozen voor een ander nummer van een andere artiest als titelsong voor de film, maar toen Jane Fonda het nummer van Dolly hoorde werd er meteen besloten dat dat het titelnummer van de film zou worden. Dit nummer werd wereldwijd een grote hit,
\nen ze kreeg er maar liefst 2 Grammy awards voor.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0 \u00a0\u00a0 \"\"<\/a>
\n.<\/span>\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Nine to Five\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Dolly, Lily Tomlin & Jane Fonda<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

In 1982 speelde Dolly weer een hoofdrol, ditmaal in de film \u201cThe Best Little Whorehouse in Texas\u201d. Burt Reynolds speelde de mannelijke hoofdrol. Tussen de opnames door werd er achter de schermen door de twee hoofdrolspelers vaak gescholden op elkaar. Burt lag tijdens de opnames in scheiding met Sally Field, en Dolly verkeerde in een zeer slechte mentale gezondheid, waardoor ze diverse kilo\u2019s aankwam. Dolly kreeg voor deze film 1.5 miljoen Dollar, terwijl Burt Reynolds 3.5 miljoen Dollar kreeg. In eerste instantie zou de rol van ‘Sheriff Ed Earl Dodd’ naar countryzanger Willie Nelson gaan, maar op het allerlaatste
\nmoment werd deze rol aan Burt Reynolds gegeven. <\/span>Omdat er veel en vaak mensen werden ontslagen bij het maken van deze film, circuleerde er op een gegeven moment \u00a0een bumpersticker in Hollywood met de tekst “HONK IF YOU\u2019VE BEEN FIRED FROM BEST LITTLE WHOREHOUSE”. (Vertaald: Toeter als je ontslagen bent bij \u201cBEST LITTLE WHOREHOUSE”.) In \u00e9\u00e9n van de laatste scenes moet Burt Dolly dragen, hij liep hierbij een hernia op waar hij, na de filmopnames, aan geopereerd moest worden. Dolly Parton schreef later in haar autobiografie dat het maken van deze film een traumatische ervaring voor haar is geweest. Om haar trauma\u2019s te overwinnen ging ze na de opnames en premi\u00e8re van de film samen met haar manager Sandy Gallin naar Australi\u00eb om tot rust te komen. Daar werden ze door een paar fans herkend en ging het als een lopend vuurtje rond dat Dolly Parton samen met een mysterieuze man op vakantie was in Australi\u00eb.
\nDaardoor stond er al gauw veel pers bij hun hotel, en werden ze overal gevolgd. Hierdoor kreeg Dolly nog niet de rust die ze nodig had. Ze ontvluchtten het hotel en huurden een boot van een ouder echtpaar, die de twee gasten tijdens de vakantie zouden helpen. De man van het echtpaar was de kapitein en de vrouw verzorgde Dolly en Sandy. Tijdens een harde storm op zee viel Dolly overboord, en ze verdronk bijna.
\nGelukkig\u00a0 kon Sandy \u00a0haar net op tijd vastpakken en weer aan boord hijsen. Toen de storm geluwd was,
\nvertrok de boot weer naar de haven en vertrokken Dolly en Sandy zo snel mogelijk terug naar Amerika.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a> \"\"<\/a>
\nDolly Parton als Miss Mona Stangley in ‘The Best Little Whorehouse In Texas’<\/strong><\/span><\/p>\n

In juli 1983 komt er een duet uit van Dolly samen met Kenny Rogers. Het nummer heet “Islands in the Stream”, en is geschreven door de Bee Gees. Zij kregen inspiratie door het gelijknamige boek van Ernest Hemingway, en in eerste instantie hadden ze het geschreven voor Diana Ross. “Islands in the Stream” kwam in Amerika op de eerste plaats in de Billboard Hot 100, en belande in diverse andere landen ook op nummer 1. In 2005 werd het door de kijkers van de Amerikaanse televisiezender \u2018Country Music Television\u2019 uitgeroepen tot het beste countryduet ooit.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nSingle hoes – “Islands in the Stream”<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1984 kreeg Dolly een ster op de befaamde \u201cThe Hollywood Walk of Fame\u201d. In datzelfde jaar kreeg ze ook een ster op \u201cThe Nashville StarWalk\u201d. Later kreeg ze ook een bronzen beeld op het gazon van het
\ngerechtsgebouw in Sevierville, waar ze het meest trots op is. Haar vader heeft jarenlang het beeld in de vroege ochtend uren schoongemaakt, voordat iemand hem kon zien. In 1986 opent Dolly het pretpark \u201cDollywood\u201d in Pigeon Forge, Tennessee, waar veel van haar familieleden werken. In dat zelfde jaar wordt ze ge\u00eberd met een plaats in \u201cThe Nashville Songwriters Hall of Fame\u201d. Op 27 september 1987 was Dolly te zien in haar eigen tv show met de titel \u201cDolly\u201d. Deze show liep tot 7 mei 1988. Ook in 1987 tekende Dolly een nieuw platencontact bij Columbia Records. Bij deze platenmaatschappij komt het langverwachte album \u201cTrio\u201d uit dat Dolly opnam met haar goede vriendinnen Emmylou Harris en Linda Ronstadt. Dit album staat maar liefst 5 weken op nummer 1 in de Amerikaanse country album hitlijsten, en de 3 dames winnen zelfs een Grammy Award. In 1988 richt Dolly \u201cThe Dollywood Foundation\u201d op, om zo iets terug te kunnen doen voor de mensen in nood. Hier valt ook \u201cDolly Parton’s Imagination Library\u201d onder, dat als eerbetoon aan haar vader is opgericht. \u201cDolly Parton’s Imagination Library\u201d stuurt \u00e9\u00e9n boek per maand naar elk kind dat bij de stichting is ingeschreven, dit vanaf de geboorte tot het moment dat ze naar de kleuterschool gaan. Momenteel bieden meer dan 1600 lokale gemeenschappen, \u00a0namens de Imagination Library, bijna 850.000 kinderen in de VS, Canada, het VK, Australi\u00eb en Ierland elke maand een boek aan.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\"\"
\n.\u00a0<\/span> \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Standbeeld Dolly Parton\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Dolly, Emmylou Harris & Linda Ronstadt<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

In 1991 kwam de TV film ‘Wild Texas Wind’ uit met in de hoofdrollen Dolly Parton en Gary Busey. Deze film deed veel stof opwaaien om 2 redenen. De eerste reden was dat het over huiselijk geweld gaat. De tweede reden was dat Dolly Parton prominent in niets verhullende rode lingerie in beeld verscheen. Van deze
\nscenes zijn veel foto’s verspreid om de film te promoten. Dolly Parton schreef deze film samen met
\nMark Kiracofe, en werd geproduceerd door ‘Sandollar Productions’, de productiemaatschappij
\nvan Dolly en Sandy Gallin.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\" \"\"
\nDolly Parton als Thiola Rayfield in de film ‘Wild Texas Wind’<\/span><\/strong><\/p>\n

In 1993 komt er opnieuw een trio album uit met de titel \u201cHonky Tonk Angels\u201d. Ditmaal zingt Dolly op dit
\nalbum met 2 andere goede vriendinnen van haar, namelijk Tammy Wynette en Loretta Lynn. Op 1 oktober 1994 verschijnt haar autobiografie met de titel: Dolly: My Life and Other Unfinished Business. In 1999 doet Dolly het dunnetjes over en komt het album \u201cTrio II\u201d uit, dat ze weer opnam met Emmylou Harris en Linda Ronstadt. Van dit album wonnen ze met de single “After the Gold Rush” een Grammy Award voor Best Country Collaboration. Ook werd Dolly Parton in 1999 ge\u00eberd met een plaats in The Country Music Hall Of Fame, die te vinden is in Nashville. Vanaf deze tijd maakt ze een aantal Bluegrass albums, waaronder: The Grass Is Blue (1999), Little Sparrow (2001) en \u00a0Halos & Horns (2002). Voor promotiewerk voor het
\nlaatstgenoemde album, was Dolly te gast in de TV show van Ivo Niehe, en bracht ze een bezoekje aan
\nNederland. In 2001 werd ze ge\u00eberd met een plaats in \u201cThe \u00a0Songwriters Hall of Fame\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0 \"\" \u00a0\"\"<\/a>
\nLoretta Lynn\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Loretta Lynn, Dolly Parton & Tammy Wynette\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Tammy Wynette<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\" \"\"
\nDolly Parton bij Ivo Niehe in de ‘Tros TV Show’<\/strong><\/span><\/p>\n

In 2005 schreef ze het nummer “Travelin’ Thru” voor de film Transamerica, waarin ze verder geen rol heeft. Omdat de film en het liedje over een geaccepteerde transgendervrouw gaat, kreeg Dolly diverse
\ndoodsbedreigingen. Op zondag 18 maart 2007 was Dolly Parton terug in Nederland voor een concert in de IJselhallen in Zwolle ter promotie van haar album \u201cThose Were The Days\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \"\"
\nDolly in De IJselhallen in Zwolle\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Dolly in Rotterdam Ahoy\u00a0 \u00a0.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

In september 2007 kwam er een nieuwe single van haar uit met de titel “Better Get to Livin'”. Deze single werd bij Dolly\u2019s eigen pas opgerichte platenmaatschappij \u2018Dolly Records\u2019 uitgebracht. Deze single was de voorloper van het album \u00a0\u201cBackwoods Barbie\u201d, dat in januari 2008 werd uitgebracht en op nummer 2 in de Amerikaanse country album hitlijsten terecht kwam. Ter promotie van dit album gaf Dolly op donderdag
\n19 juni 2008 een concert in Ahoy in Rotterdam. In 2009 werd \u20189 to 5: The Musical\u2019 voor de eerste keer
\nopgevoerd op Broadway. Voor deze musical schreef Dolly het script en alle liedjes. In hetzelfde jaar werd Dolly ook nog ge\u00eberd met een plaats in \u201cThe Gospel Music Hall of Fame\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\" \"\" \"\"
\nBackwoods Barbie videoclip en foto shoot<\/strong><\/span><\/p>\n

In 2018 kreeg Dolly een 2e<\/sup> ster op \u201cThe Hollywood Walk of Fame\u201d, ditmaal samen met Emmylou Harris en Linda Ronstadt onder de naam \u201cTrio\u201d. In 2020 werd haar boek met de titel Songteller: My Life in Lyrics
\nuitgebracht. In 2022 kwam het boek \u201cRun, Rose, Run\u201d uit, dat ze samen met James Patterson schreef. De bedoeling was om van dit boek ook een film te maken. Ook verscheen van Dolly het gelijknamige album. Begin 2022 werd Dolly Parton genomineerd voor een plaats in \u201cThe Rock and Roll Hall of Fame\u201d. Ze wees de nominatie aanvankelijk af, omdat ze geloofde dat de \u201cRock and Roll Hall of Fame\u201d enkel bedoelt was voor de mensen die werkzaam zijn in de rockmuziek, maar nadat ze had vernomen dat dit niet het geval was, zei Dolly dat ze haar benoeming zou accepteren als ze door de fans zou worden gekozen. In mei van hetzelfde jaar werd bekend gemaakt dat er massaal op Dolly was gestemd, en dat ze op 5 november ge\u00eberd zou
\nworden als nieuw lid. Vanwege dit heugelijke nieuws maakte Dolly bekend dat ze een rock album zou gaan maken met de titel \u201cRockstar\u201d, dat op 17 november 2023 werd uitgebracht in Amerika. De eerste single die van dit album werd uitgebracht was “World on Fire”, en belandde op nummer 1
\nin de Amerikaanse hitlijsten.<\/span><\/p>\n

\"\"\u00a0 \"\"
\nDolly & James Patterson\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Rockstar foto shoot\u00a0<\/span> \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

\u00a0In oktober 2022 verklaarde ze in een interview dat ze niet langer meer op tournee zal gaan, maar zo af en toe hier en daar een optreden zal verzorgen. In 2023 verscheen het boek: \u201cBehind the Seams: My Life in Rhinestones\u201d, dat Dolly samen met Rebecca Seaver en Holly George-Warren maakte. En in 2024 verscheen het boek \u00a0\u201cGood Lookin’ Cookin’: A Year of Meals – A Lifetime of Family, Friends, and Food\u201d. Dit boek maakte Dolly samen met haar zus Rachel Parton-George. In juni 2024 maakte Dolly bekend dat er een musical over haar leven zal verschijnen. Deze moet, als alles goed gaat natuurlijk, in 2026 te zien zijn op Broadway.
\nDe titel van de musical zou eerst zijn\u201d Hello, I’m Dolly\u201d, maar dat was te verwarrend omdat er al heel lang een succesvolle musical bestaat met de naam \u201cHello Dolly\u201d (maar niets te maken heeft met Dolly Parton), dus is er voor gekozen om een andere titel te kiezen, en dat is: \u201cDolly: An Original Musical\u201d geworden. Ook is Dolly Parton drie keer ge\u00eberd met een plaats in \u201cThe Grammy Hall of Fame\u201d met de nummers:
\n“I Will Always Love You” (2007), “Jolene” (2014) en “Coat of Many Colors” (2019). Het laatste album dat
\nuitkwam van Dolly Parton heette \u201cSmoky Mountain DNA: Family, Faith and Fables\u201d, dat op 15 november 2024 uitkwam in Amerika. Op dit album zingt Dolly liedjes samen met andere familieleden, waar ze heel erg trots op is, en een grote wens die uitkwam. Op maandag 3 maart 2025 overleed Carl Thomas Dean, de echtgenoot van Dolly Parton, op 82-jarige leeftijd in Nashville Tennessee. Op vrijdag 7 maart 2025 bracht Dolly een eerbetoon uit aan haar overleden echtgenoot, met het nummer: \u201cIf You Hadn\u2019t Been There\u201d.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nDolly Parton & Rachel Parton George<\/strong><\/span><\/p>\n

Naast alle awards en vele andere prijzen en lofuitingen die Dolly Parton ten deel zijn gevallen wilde zowel president Donald Trump en zijn opvolger president Joe Biden Dolly Parton graag eren met de Presidential Medal of Freedom. Donald Trump nomineerde haar twee keer, maar Dolly weigerde beide keren de
\nmedaille in ontvangst te nemen. Redenen daarvoor waren de ziekte van haar man en de aanhoudende
\ncorona pandemie. Ook de derde nominatie, deze keer van president Joe Biden wees ze van
\nde hand om de schijn van politiek voorkeur te vermijden.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Ook de wetgevende macht in Tennessee wilde in 2021 Dolly Parton eren voor alles wat ze heeft bereikt en wat ze voor de omgeving waar zij vandaan komt heeft gedaan en nog steeds doet. Het voorstel was om als eerbetoon een standbeeld van Dolly Parton op een prominente plaats neer te zetten.\u00a0 Als reactie op dit plan bracht Dolly een verklaring uit waarin ze de wetgevende macht vroeg om dit voorstel niet uit te
\nvoeren, met de woorden: “Gezien alles wat er in de wereld gaande is, denk ik niet dat het op dit
\nmoment gepast is om mij op een voetstuk te plaatsen.”<\/span><\/p>\n

Deze laatste twee passages laat zien dat Dolly Parton zich nooit boven andere mensen plaatst en ook nooit de mensen om haar heen zal vergeten. Zij is zich nog steeds goed bewust dat ze heel dankbaar mag zijn voor de grootse carri\u00e8re die ze heeft opgebouwd. Een carri\u00e8re die haar de mogelijkheid geeft om zich in te zetten voor veel goede doelen. En ze is en zal ook nooit vergeten waar ze vandaan komt en wat haar
\ngevormd heeft: een groot, arm, maar liefdevol gezin wonend in de Smoky Mountains in Tennessee.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nDolly Parton en haar Tennessee Mountain Home<\/strong><\/span><\/p>\n

Films waar Dolly Parton in speelde:<\/u><\/strong><\/span><\/p>\n

– 9 to 5 (1980)<\/span>
\n– The Best Little Whorehouse in Texas<\/a><\/span> (1982)<\/span>
\n– Rhinestone (1984)<\/span>
\n– Steel Magnolias (1989)<\/span>
\n– A Smoky Mountain Christmas (1986)<\/span>
\n– Wild Texas Wind (1991)<\/span>
\n– Unlikely Angel (1996)<\/span>
\n– Blue Valley Songbird (1999)<\/span>
\n– Straight Talk (1992)<\/span>
\n– The Beverly Hillbillies (1993)<\/span>
\n– \u00a0Frank McKlusky, C.I.. (2002)<\/span>
\n– Joyful Noise (2012)<\/span>
\n– Dolly Parton’s Coat of Many Colors (2015)<\/span>
\n– Dolly Parton’s Christmas of Many Colors: Circle of Love (2016)<\/span>
\n– Dolly Parton’s Heartstrings Netflix-Series (2019)<\/span>
\n– Dolly Parton’s Christmas on the Square (2020)<\/span>
\n– Dolly Parton’s Mountain Magic Christmas (2022)<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

– Klik HIER<\/span><\/a> om meer te weten te komen over <\/span>
\nDolly Parton haar familie.<\/span><\/h1>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0 \u00a0 Dolly Parton 3 jaar oud\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Dolly Parton 13 jaar oud \u00a0 \u00a0. Dolly Parton is als Dolly Rebecca Parton geboren op 19 januari 1946 in Pittman Center, een stad in Sevier County, Tennessee. Dolly werd geboren in het gezin van Robert Lee Parton Sr. en Avie Lee […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":10374,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-11783","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11783","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11783"}],"version-history":[{"count":101,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11783\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18641,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/11783\/revisions\/18641"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/10374"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/elvisverzamelaars.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11783"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}